Categoriearchief: Artiesten

Rembrandt Frerichs – Piano

Rembrandt Frerichs is een Nederlandse jazzpianist. Als student kreeg hij van het Fonds voor excellerende jonge musici een studiebeurs voor het conservatorium van New York. Hij studeerde cum laude af aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag. Op 22-jarige leeftijd reeds debuteerde hij op het North Sea Jazz Festival. Hij werkte samen met onder meer saxofonist Michael Brecker, die over hem zei: “This guy sounds great”. Rembrandt speelt in diverse eigen ensembles, zoals het Rembrandt Frerichs Trio en Levantasy. In zijn spel laat hij zich naast de Amerikaanse jazztraditie ook beïnvloeden door Arabische muziekstijlen en de filosofie.

Frerichs is hoofdvakdocent jazzpiano aan het conservatorium van Tilburg, en werkt als gastdocent aan de conservatoria van Amsterdam, Rotterdam en Utrecht. Ook is hij artistiek leider van enkele culturele podia, zoals het Rabo Jazz Festival (Oud-Beijerland) en de Waterfront Jazz Club (Almere).

Zijn debuut-cd Self Portrait (2007) werd genomineerd voor een Edison Award en was “Album van de week” op London Jazz Radio.

In 2010 speelde Rembrandt Frerichs in de legendarische jazzclub Birdland in New York, samen met onder meer trompettist Michael Varekamp. Datzelfde jaar schreef het NRC Handelsblad over hem: “Rembrandt maakt van jazz een rijker verhaal”.

Meer over Rembrandt op zijn site

Hermine Deurloo – Mondharmonica

Hermine Deurloo studeerde aan het Conservatorium van Amsterdam maar is autodidact op de chromatische mondharmonica. Inmiddels is ze een van de bekendste spelers van dit instrument.

Zij trad op met o.a. het Metropole Orkest, het Koninklijk Concertgebouw Orkest, het Schonberg Ensemble, en deed internationaal tournees en concerten met muzikanten als Tony Scherr, Het Willem Breuker Kollektief, Han Bennink, Jesse van Ruller, Candy Dulfer, Denise Jannah.

In oktober 2012 verscheen haar cd ‘Glass Fish’ bij Challenge Records, met de top van de nederlandse jazz; Tony Overwater, Jesse van Ruller en Joshua Samson.

Eerdere cd’s zijn: Crazy Clock  (2005) – opgenomen in New York met producer/gitarist/zanger Tony Scherr, (muzikant bij Bill Frisell en Norah Jones); Soundbite (2006) – met producer Reinder van Zalk van Earforce;  Live in de Tor (2007) met muzikanten Jan Wessels, Peter Nieuwerf en Ruud Ouwehand.

Hermine speelde allerlei tunes in voor films (Puk van de Pettenflet, Eric en het klein insectenboek, Johan) en televisie (Vreemde Kostgangers, RTL4 leaders, Talpa, de Unox reclame). Ook is ze als gastsolist op vele cd’s en optredens te horen, o.a. van Bennie Sings,  en The Rigidly Righteous. Zij was al meerdere keren op de Nederlandse televisie bij prime time programma’s als ‘De Wereld Draait Door’ en ‘Klokhuis’. In 2011 is Hermine ook geinterviewd voor het journaal van RAI 3 in Italie. In juni 2012 speelde zij de muziek voor de nieuwe film van Amin Matalqua (Strangely in Love- 2013) gecomponeerd door Austin Wintory (grammy nominated voor ‘The Journey).

In 2005 trad zij op tijdens het World Harmonica Festival te Trossingen, en in 2011 gaf zij een workshop ‘Jazz chromatic harmonica’ tijdens de Harmonica Masters Workshops.

In 2014 speelde ze op het North Sea Jazz Festival met Jesse van Ruller, Tony Overwater en Joshua Samson.

 

Theo de Jong – basgitaar

Theo de Jong groeide op in Utrecht. Zijn vader en moeder waren eind jaren vijftig een muziekschool aan huis begonnen. Het was de eerste muziekschool voor lichte muziek. Toen Theo 11 jaar was, kwam zijn vader met een basgitaar aan en vanaf die tijd speelt Theo basgitaar. Op zijn 14e ging hij optreden, op zijn 16e deed hij zijn eerste studiowerk. Hij heeft met Toots Thielemans, Trijntje Oosterhuis, Batida, Ekseption, Ilse DeLange, Karel Boehlee, Toon Roos, Gino Vannelli, Kaz Lux, Maurane, Philip Catherine, Dado Moroni, Dee Dee Bridgewater, Peter Herbolzheimer Big Band, Bobby Malach gewerkt. 

Theo geeft sinds 1985 les op de conservatoria van Amsterdam en Utrecht en speelt in verschillende bands : 3HandsClapping (met gitarist Peter Tiehuis and percussionist Bart Fermie), Peter Hertmans Quartet, Anne Wolf TrioKarel Boehlee Trio.

Theo over het spelen van de bas:
“Bassisten zorgen voor de continuïteit in de muziek. Ze vormen een anker waar andere muzikanten zich aan vast kunnen houden. Zo’n steun en toeverlaat wil ik graag zijn.”

interview met Theo de Jong

 

Lo van Gorp

Lo van Gorp begon in zijn tienerjaren als saxofonist in vele pop- en jazzbands en besloot Lichte Muziek te gaan studeren aan het Hilversums Conservatorium. Gedurende deze opleiding en de jaren ervoor leerde hij een groot aantal musici kennen, waaruit een band ontstond All the King’s Men genaamd. Deze band met eigen hiphop-Jazz repertoire, samengesteld door Reyn Ouwehand, won de eerste editie van de Heineken Crossover Award in 1994.

Na een aantal theatertours met Hans Visser (ex Flairck) kwam Lo in de band van Marco Borsato terecht als achtergrondzanger en na wat onderbrekingen is dat nu nog steeds zo. Daarnaast maakte hij zo’n 10 jaar (als zanger/saxofonist) deel uit van de band van Trijntje Oosterhuis.

Sinds 1997 is hij voornamelijk actief als zanger en behoort hij tot de meestgevraagde sessiemusici van Nederland. Regelmatig trad hij op met Candy Dulfer, Alain Clark, Edwin Evers en Stephan Geusebroek. Ook verzorgt hij vaak de backing vocals bij het Metropole Orkest. Daarnaast werkte hij aan talrijke TV producties mee als: Het Metropole Orkest ontmoet…, Top2000 in concert, Ik hou van Holland en Memories.

Begin 2008 is zijn eerste eigen album samen met Simone Pormes en Karel Boehlee (tezamen The Princess Project) op CD verschenen. Het album heet Storybook en is een hoogwaardig geluidsdocument waarop het creme de la creme van de Nederlandse muziekscene te horen is. Aan het album werkten onder anderen mee: Toots Thielemans, Peter Tiehuis en Hein van de Geyn. In december 2010 verscheen een DVD van The Princess Project.

Eind 2008 kwam de CD Music van Liquid Spirits uit. Lo is één van de vier leadzangers van deze Soulformatie die uitsluitend zelf gecomponeerd repertoire speelt met een vette knipoog naar de jaren 70. Deze band werkte samen met Soul-legende Leon Ware. Op het album staat als vrucht daarvan het stuk Melodies. Momenteel werkt Lo aan een solo album.

Gary Kavanagh

Gary Kavanagh (1964) groeide op in Jersey (Kanaaleilanden) en begon trompet te spelen toen hij zes jaar was. Vanaf zijn vijftiende trad hij professioneel op in de lokale bands van het eiland. Sinds die tijd zijn zijn muzikale passies verbreed en gerijpt en hij heeft zich ontwikkeld tot een trompet solist met een fijne combinatie van vloeibaarheid, emotie en harmonische ideeën.

Zijn belangrijkste invloeden zijn Clifford Brown en Kenny Dorham. Gary studeerde bij Ack van Rooijen, Frans Elsen en John Rocco aan het Nederlandse Koninklijk Conservatorium. Hij vervolgde zijn studie bij Barry Harris. Hij heeft twaalf jaar in Nederland gewoond en door heel Europa getoerd.

In Groot Brittannië heeft hij gespeeld met Dave Cliff, Spike Wells, Bobby Wellins, Ron Parry, John Burch, Roy Hilton, Allison Neale, John Donaldson, Jez Brown, Dave Chamberlain, Matt Home, Stan Robinson, Dave Whittford om maar een paar te noemen.

Hij schrijft, arrangeert  en speelt  met het  Gary Kavanagh Kwartet en hij is ook te horen met de Blue Concept Quintet met Allison Neale. Gary bracht zijn eerste solo-album in 2003 uit: “Anything but Be Bop”.

Zijn nieuwste band heet Bop2B met Simon Rigter, Vincent Koning en Alex Milo.

“A lucid and crisp player” Steve Voce in the Jazz Journal.

Paul G. Ulrich

Paul Ulrich groeide op in het serene Niederrhein-gebied en ging “klassieke” jazz studeren in Keulen , Hamburg en New York. Sinds 1986 werkt hij als freelance musicus in Keulen.

Hij heeft opgetreden met talloze nationale en internationale jazzmuzikanten en bands van verschillende jazz- stijlen, met Benny Bailey, Billy Bang, Karl Berger, Al Copley, BWC met Emil en Albert Mangelsdorf, Ack van Rooyen, Michelle Rose Woman, Hugo Strasser, het Tiffany Ensemble, Kenny Wheeler, Jiggs Whigham, Frank Wunsch …

Sinds 12 jaar speelt hij met regelmaat in een trio met Paul Kuhn (Trio The Best )

Rolf Marx

Rolf Marx leerde klassiek gitaar spelen toen hij twaalf was.

Na de muziekschool in Dortmund, vervolgde hij zijn studies aan het conservatorium van Keulen, waar hij zowel klassiek gitaar als jazz gitaar studeerde.

Vandaag doet hij tal van projecten waaronder  “Engelbert Wrobel’s Swing Society”, het “Ariane Jacobi Quintet” en de “King of Swing Orchestra”. Hij is ook gitarist bij de Deutsche Oper am Rhein, het WDR Radio Orkest en docent voor concert-  en elektrische gitaar aan de muziekscholen van de steden Leverkusen en Brühl en hij geeft jazz cursussen in Coesfeld, Burghausen en Bielefeld.

Gedurende zijn carrière heeft Rolf Marx met bekende Amerikaanse en Europese musici gespeeld als Caterina Valente, Sherman, Jiggs Whigham, Gene “Mighty Flee” Conners, Bucky Pizzarelli, Peter Erskine, Dan Barrett, Bobby Shew, Bill Ramsey, Gitte Haenning, Peanuts Hucko, Sabine Meyer, Silvia Droste, Heinz Kretzschmar, Claudio Puntin en Norbert Gottschalk en was hij te gast bij de WDR Big Band, samen met de legendarische bassist Ray Brown en zangeres Dee Dee Bridgewater.

Hans Braber – Drums, in English

Hans

Hans Braber (1954) discovered jazz at age 16 when he started to listen to his older brother’s jazz records. He was self-taught until he went to the Royal Conservatory in The Hague to study classical percussion in 1976. During his studies he was active in Jazz and he organized two workshops with drummer Art Taylor. In 1981 he received a scholarship to study at the Berklee Conservatory in Boston. After a trip to New York City in 1982 he decided to move to the Big Apple. He stayed for a year and played in many jam sessions. He took lessons from Jo Jones Jr.

Back in the Netherlands, he played two years with comedian Seth Gaaikema. In 1985 he moved to Cologne and remained there until 1998. The first few years he played on several cruises and saw much of the world. A position as a teacher  at the Rheinische Musikschule provided a basis. Hans was active in Cologne and developed as a much sought drummer. He played 11 years in the Cologne trio “Wartesaal”  with musicians of the WDR Big Band and played in jazz clubs and festivals throughout Germany.

The collaboration with drummer Jeff Hamilton brought him into contact with Monty Alexander, with whom he went on tour several times. He also played with Bill Dobbins, Benny Bailey, Lee Konitz, Lelo Schiffrin and the Munchener Rundfunkorchester.

In recent years back in the Hague, Hans became active as a jazz musician once again. He was on tour with Don Friedman and Herb Geller and was with Ack van Rooyen for concerts in New York. He toured with hammond organ player and  pianist Mike LeDonne (NYC) in Germany and also with jazz fusion guitar player Larry Coryell.

The monthly concerts for Friday Night Jazz at Muzee are programmed by Hans.

Jean Louis van Dam

Jean Louis van Dam komt uit een muzikale familie. Hij leerde accordeon spelen van zijn grootvader, de befaamde accordeonist Coen van Orsouw.

Op 12- jarige leeftijd trad Jean Louis samen met hem op bij het programma “Herkent u deze tijd” met presentator Kick Stockhuyzen.

Zijn eerste compositie werd gespeeld door het orkest “Accordeola” met Jan Gorissen voor de radio.

Op 14- jarige leeftijd speelde Jean Louis in het Jordaan cabaret samen met zijn broer Arthur van Dam. Daar begeleidden zij 10 avonden achter elkaar Johnny Jordaan.

Jean Louis is te zien in de documentaire van Guus van Waveren over de Jordanese accordeonist Johnny Meijer die hij destijds begeleidde.

Jean Louis is een allround pianist, hij speelt in diverse bands en begeleidt een groot aantal bekende artiesten. Hij deed (op inmiddels meer dan 60 cd’s) studiowerk voor diverse artiesten, werkte 12 jaar als pianist, componist, arrangeur en orkestleider van de Nederlandse cabaretière Tineke Schouten, toerde met haar langs alle grote schouwburgen en werkte ook mee aan haar cd’s en tv shows. Ook begeleidde hij diverse bekendheden als Georgie Fame, Woody Shaw, Frans Poptie, Rita Reys, Eddy Sanchez, Sanny Day, Johnny Meijer, Eddy Doorenbos, Meta de Vries, Joke Bruijs, Carl Schulze, Tetske van Ossewaarde, Madeline Bell en Edwin Rutten.

 

Edwin Rutten

Al tijdens zijn gymnasiumtijd start Edwin Rutten met vriend Rogier van Otterloo een jazzcombo, waarin hij zowel vocaal als op slagwerk te beluisteren is. De eerste Nederlandstalige jazz-LP is van zijn hand.

Rutten Troef, Nederlandstalige jazz

Gedurende 10 jaar produceert en zingt hij in een eigen jazzprogramma voor AVRO en KRO-radio met solisten als Chet Baker, Thad Jones, Clark Terry, Stan Getz en componist/arrangeur Steve Gray, en anderen. Regelmatig zingt Edwin Rutten op de Nederlandse Jazzfestivals. Als docent interpretatie/presentatie geeft hij sinds 1985 workshops aan de conservatoria van Amsterdam, Utrecht en Groningen.

In de zestiger jaren wint Edwin Rutten de Songfestivals van Sopot in Polen en Gmunden in Oostenrijk. Hij staat lang op de Nederlandstalige Hitparade met het liedje “Het spijt me” en maakt onder andere de LP “Hoe later op de Avond” met liedjes van Harry Bannink. Edwin Rutten heeft ook opgetreden in het Théâtre des Champs Elysées, de Salle des Fêtes in Geneve en het Casino in Montreux met repertoire van Michel Legrand, Charles Aznavour, Jack Diéval en Bécaud.

Edwin Rutten presenteert Promconcerten en Operagala’s en schrijft en vertelt verhalen bij klassieke muziek en jazz, zoals een introductie tot het symfonie-orkest, een introductie tot het harmonie-orkest, Gigs for Kids (introductie tot jazzmuziek), operavertellingen en verhalen als “Mozart…., je zult maar een wonderkind zijn!”.
Hij heeft LP’s en CD’s gemaakt met jazzrepertoire, Nederlandstalig repertoire, en verhalen bij klassieke muziek.

Natuurlijk speelt Edwin Rutten ook jazz-muziek voor en met kinderen. Voor het North Sea Jazz Festival maakte hij het verhaal “Jongetje Bebop” over frasering, timing en swing. Voor “Kinderen, ouders en andere Jazzvogels” zijn er de familieconcerten, over swing, tekst improviseren, een blues bedenken en zingen, een concept dat hij onder andere met het Jazz Orchestra of the Concertgebouw heeft uitgevoerd. Een nieuw programma is “Jazz zonder oppas”, een familie jazzconcert, waarbij de eerste 20 minuten gereserveerd zijn voor de kinderen en hun ouders en de rest van het concert voor de ouders en hun kinderen…

Meer informatie op zijn website:  Edwin Rutten

 

 

Dena Derose

De introductie op haar website is er duidelijk over:  “If she comes to your city and you want to catch the show, go early, because the room is going to be packed.”

Joel Siegel, jazz recensent van the Washington Post, zegt over Dena Derose; “…The most creative and compelling singer-pianist since Shirley Horn”.

Dena studeerde als kind klassieke piano totdat ze op de middelbare school in de schoolband Count Basie’s muziek ging spelen. Ze heeft zichzelf jazz piano aangeleerd, alleen op haar 17e heeft ze wat jazzlessen gehad. Als jonge vrouw trad ze op waar ze maar kon, in alle muziekstijlen, ze gaf les en ze oefende uren per dag. Jammer genoeg moest ze stoppen met pianospelen omdat ze aan het carpaal tunnel syndroom en arthritis leed. In die tijd is ze begonnen met zingen. Toen ze voldoende was hersteld ging ze de piano combineren met de zang. Ze ontdekte dat het zingen haar pianospel had verdiept.

Dena heeft gespeeld in legendarische jazzclubs als de Blue Note, Smoke en de Jazz Standard in New York, het Kennedy Center in Washington D.C., de Pitt Inn en Body and Soul in Tokyo, The Jazz Showcase in Chicago, Marian’s in Bern, The Jazz Center in Istanbul, en Alexander Platz in Rome. Ze heeft ook meegedaan met grote jazz festivals; The Red Sea Jazz Festival in Israel, The Monterey Jazz Festival, The San Francisco Jazz Festival, The Providencia (Santiago) Jazz Festival, Ancona (Italy), Estoril (Portugal), The North Sea and The Hague Jazz Festivals (Holland), The Jazz Cruise (2005, 2007, 2008, 2011), The Kansas City Jazz and Blues Festival, Jazz Baltica Festival (Germany), VinterJazz Festival (Denmark).

Ze heeft samengewerkt met  Ray Brown, Clark Terry, Marian McPartland, Benny Golson, John Scofield, Benny Green, Ray Drummond, Alex Riel, Deborah Brown, Jimmy Cobb, Ken Peplowski, Jay Leonhart, John Clayton, Jeff Hamilton, Phil Woods, David ‘Fathead’ Newman, Rufus Reid, Jay Clayton, Mark Murphy, Marvin Stamm en vele anderen.

In 1991 vertrekt ze naar New York. Vanaf de jaren 0 begint haar echte succes. Ze heeft 10 cd’s uitgebracht die stuk voor stuk lovende recensies kregen. Cadence Magazine heeft haar cd’s “Another World” en “I Can See Clearly Now” respectievelijk tot “Album of the year” en “Best vocal jazz album” bekroond. Haar laatste cd verscheen bij HighNote Records in juni 2014 en heet “We Won’t Forget You…An Homage To Shirley Horn”.

Ze is beroemd in de internationale jazzscene en haar passie is sterker en meer zichtbaar dan ooit. Ze betovert haar steeds groter groeiende wereldwijde publiek.  Alan Bargebuhr van Cadence magazine geeft daar een eenvoudige verklaring voor: “she is a …stunningly talented pianist/vocalist.”

Dena de Rose op youtube: Dena Derose live at Stanford Jazz festival

 

Carlo de Wijs

Carlo de carlo de wijsWijs (Breda 1962) is al jaren één van Europa’s top Hammondorganisten. Spelend met eigen formaties én als solist, gastmuzikant bij Candy Dulfer’s Funky Stuff, Benjamin Herman Quartet, Corrie van Binsbergen, Lucas van Merwijk, het Metropole Orkest. Ook toerde hij internationaal met bekende artiesten als Steve Lukather, Barbara Dennerlein, Gary Brooker, Rhoda Scott. Carlo bracht 5 albums uit en speelde op vele producties.

Het is zijn eigenzinnige sound – soulful kleurend, transparant klinkend, diep analoge Moog bas, funky solerend en improviserend – en zijn handelskenmerk ´bare hands&feet´ dat hij in Nederland en internationaal gevraagd wordt. Carlo put zijn inspiratie uit het werk van collega producers, componisten als (uit de pop) Björk, Muse, Radiohead en als (in jazz en funk) Jimmy Smith tot Joe Zawinul tot Prince. Quincy Jones is zijn grote overall inspirator.

Carlo de Wijs ontwikkelt zich niet alleen als bandleider en componist, maar vooral ook als creative producer. Zijn missie is om hét vintage instrument van de 20eeeuws, de roemruchte Hammond B3, te verbinden met 21e eeuwse muziektechnologieën.

Carlo de Wijs bij Opiumtv

http://www.carlodewijs.com/blog/

 

Michael “Spike” Wilner

spike wilner 2

    Michael “Spike” Wilner is geboren in Manhattan, New York. Als klein jongetje begon hij ragtime piano te spelen. Hij hoort bij de eerste lichting die afstudeerde aan de legendarische New School For Social Research’s Jazz and Contemporary Music Program,  die destijds door Arnie Lawrence werd geleid.  Spike speelde in vele bands in New York City in beroemde jazzclubs als The Village Gate, The Angry Squire, Visiones, Augies, The West End Gate and The Village Corner. Spike heeft ook getoerd met The Artie Shaw Big Band, The Glen Miller Orchestra, Maynard Ferguson & Lennie Cuje.
    In 1994 begon Spike met zijn wekelijke optredens in jazzclub Smalls in Greenwich Village. Nu, jaren later is hij mede eigenaar en manager van deze inmiddels wereldberoemde jazzclub. Smalls is een kleine basement jazzclub waar dagelijks vanaf 8 uur ‘s avonds live jazz wordt gespeeld en gestreamd. Aan de overkant van Smalls richtte Spike in 2014 de jazzroom Mezzrow op, een echte pianoroom zonder drums.
    Spike is een swingende jazzpianist die in de Bebop traditie speelt en kan overigens uitstekend vertellen over het wel en wee in de jazzmuziek.

Uli Glaßmann – Contrabas

U L R I C H  G L A ß M A N N (Saarlouis, 1972)

uli glaszmann

Uli heeft klassieke contrabas en orkestmuziek gestudeerd aan de ‘Staatliche Hochschule für Musik und Tanz’ in Heidelberg-Mannheim. In 1996 vervolgt hij zijn studie aan het Koninklijk Conservatorium met Jazz Contrabas. Sinds zijn komst naar Nederland heeft hij zich in het Nederlandse jazzlandschap geprofileerd als contrabassist in verschillende bands en projecten. Een onvolledige opsomming: Wim Bronnenberg Kwintet (John Ruocco, Hans van Oosterhout, Marcel Serierse, Harmen Fraanje, Tilmar Junius), Trio met John Ruocco en Thorsten Grau, Michi Erian Trio en -Kwartet met Wolfert Brederode en Thorsten Grau, Pieter de Mast Kwartet met Kris Goessens en Joost Kesselaar, Jan Verwey Kwartet, freejazz kwartet Take the Duck, Christian van Hemert Orkest, BoogieHorse/Kombinatie met Stef van Es en ondermeer Philip Harper, Rachel Gould, Steve Altenberg, Sergei Ostroumov, invaller bij Schradinova (Room11).

Tournees, concerten, bands in het buitenland met onder andere: Four (Markus Fleischer, U. Jünemann, Adam Nussbaum), Duitsland, Zwitserland (3 tournees en een cd). BitB (Libor Sima, Sebastian Studnitzki, M.Obi.Jenne, Frank Eberle), Duitsland. Nicole Jo Sax ‘n Sounds, Duitsland. Kolja (huisband) Jazz in the Opera in Mannheim met solisten zoals Paul Heller, Janice Dixon, Kenny Wheeler, Duitsland (cd). Ivan Rojas 4tet (Ramon Angel Rey, Enrique Oliveras), Spanje. Jörg Reiter/Ack van Rooijen Kwartet, Duitsland. Carles Denia i la Nova Rimaire Spanje (cd). Klaus Graf Quartet met Olaf Polziehn, M.Obi Jenne (Duitsland: 4 tournees, cd). Kristjana Stefansdottir IJsland (2 tournees, cd). En tussen 2005 en 2008 met allerlei internationale musici toen hij halftijds in Barcelona woonde.

 

 

Leo van Oostrom – Saxofoon/Klarinet

leo van oostromLeo van Oostrom studeerde klarinet en saxofoon aan het Koninklijk Conservatorium voor Muziek te Den Haag bij resp. Jolle Huckriede en Adriaan Bosch. Hij ontving bij het eindexamen-saxofoon in 1966 de hoogste onderscheiding (Fock-Medaille).

Van 1960 tot 1970 speelde hij in de Big-Bands van Frans Elsen en Rob Madna, had een eigen Kwintet en vormde een Trio met Dick vd Capellen en John Engels.

Sinds 1969 is hij primaris van Het Nederlands Saxofoon Kwartet en vanaf 1981 Hoofdvakdocent-Saxofoon aan het Koninklijk Conservatorium.

Van 1992 tot 2003 speelde hij Lead-Alt in het Metropole Orkest.

Tegenwoordig speelt hij in formaties met Loek Dikker, Pierre Courbois, Lester Leaps Again, de Beau Hunks, That’s Jazz, Andor’s Jazz Band, de David Kweksilber Big Band, Kwartoet en het Trio Amici.

Verder is hij free-lance medewerker van de Nederlandse Symfonie-orkesten, het ASKO/Schoenberg-Emsemble en het Ives-Ensemble.

Het duo met pianist Wolfgang Watzinger dateert van 1985 en heeft een breed repertoire met oa Franse, Duitse, Amerikaanse en Nederlandse composities van 1857 tot heden.

De combinatie met pianist Eddy van Dijken “SAXOPHOBIA” werd in 1969 geformeerd en heeft als specialiteit het repertoire van de Amerikaanse C-Melody saxofonist Rudy Wiedoeft alsmede historische “demo/concerten” op authentieke saxofoons, van oa Adolphe Sax, uit de periode 1854-1960.

Verder is Leo van Oostrom een fervent saxofoon verzamelaar en een kenner op het gebied van saxofoons en alles wat daar mee samenhangt. Onlangs publiceerde hij zijn boek 100 + 1 saxen waarin zijn hele verzameling en zijn kennis op een prachtige manier zijn samengebracht.

Menno Daams – Trompet

Menno DaamsMenno Daams is geboren in Amsterdam. Menno speelde gitaar, maar nadat hij zijn rechter arm verloor op twaalf jarige leeftijd stapte hij over op trompet.

Terwijl hij studeerde bij Freddy Grin (de toenmalige solo cornetspeler van het Concertgebouw Orkest), begon hij met vrienden jazz te spelen, waarbij hij zich modelleerde naar Louis Armstrong en de grote trompettisten van het Swing tijdperk.

Enkele van de meest legendarische artiesten waar Menno mee heeft gespeeld zijn Jake Hanna, Scott Hamilton, Warren Vaché, Dan Barrett, Howard Alden, Lew Tabackin, Lee Konitz, Toots Thielemans en Monty Alexander.

Als uitmuntende arrangeur, draagt Menno bij aan de stukken van vele jazz-, pop en fanfarebands, en zelfs af en toe aan die van een orkest. Naast het co-leiderschap van de Unaccounted Four, met houtblazer David Lukacs, is Menno docent bij zowel het Haags als Amsterdams Conservatorium en bij de jaarlijkse Ascona workshop in Zwitserland.

In 2013, na vijf jaar studie met David Blumerg en Ardell Hake, slaagde hij van Lyle Murphy’s System of Horizontal Composition, een 1200-pagina’s tellende techniek.

Maaike den Dunnen – Vocal / Piano

Maaike den DunnenMaaike den Dunnen, van oorsprong Rotterdamse, laat zich het beste omschrijven als een nieuwsgierige muzikant. Ze studeerde jazz-zang aan twee conservatoria (in Rotterdam en in Graz, Oostenrijk) en ontwikkelde zich daarbij tot zangeres, componiste, arrangeur, pianiste en bandleider. In verschillende landen werkte ze samen met topmusici als Dena DeRose (USA), Peter Herbolzheimer (Duitsland) en Bosko Petrovic (Kroatië). Ze stond op het North Sea Jazz Festival tijdens de finale van de European Jazz Competition (2011), won als enige Europeaan twee eervolle vermeldingen in het Downbeat Magazine (USA, 2011) en vertegenwoordigde Nederland in het European Jazz Orchestra (2009). Zo verwierf ze internationale bekendheid voordat er ook maar een cd of video aan te pas kwam.

De onbegrensde belangstelling van Maaike den Dunnen klinkt door in haar muziek. Muzikale intelligentie, lyriek, humor en een aanstekelijke energie wisselen elkaar af. Haar teksten spreken tot de verbeelding en beschrijven uiteenlopende situaties, gebaseerd op een levendige gevoelswereld. Je hoort niet alleen een expressieve zangeres die je raakt met haar overtuigingskracht, maar een totale muzikant die zich ook zonder woorden uitstekend verstaanbaar maakt. In haar arrangementen kiest ze voor een instrumentale benadering van de stem: soms in de rol van tweede saxofonist, soms op de voorgrond in een geïmproviseerde solo. Haar composities vormen een eigentijds jazzrepertoire waarin de traditie nooit uit het oog wordt verloren.

Met de cd ‘Arrival’ maakte Maaike onlangs haar officiële debuut. Een album met uitsluitend eigen composities en arrangementen dat ze in Oostenrijk opnam met een internationale all-star bezetting.

Karel Boehlee – Piano

Karel BoehleeKarel Boehlee begon met piano spelen op zeer jonge leeftijd toen zijn vader jazzmuziek in zijn leven bracht. Karel’s moeder speelde klassiek piano als hobby, zijn broer hield van soulmuziek van o.a. James Brown, Stevie Wonder, Earth Wind and Fire en Aretha Franklin terwijl zijn zuster voornamelijk popmuziek draaide. Dit alles zorgde voor de ideale omgeving voor Karel om zich te ontwikkelen tot de pianist die hij vandaag de dag is. Karel leerde piano spelen door te luisteren, niet d.m.v. onderwijs. Net de twintig gepasseerd realiseerde hij zich dat hij professioneel musicus wilde worden.

In 1983 studeerde hij aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag. Sindsdien speelde Karel met Toon Roos, Martijn van Iterson, Peter Tiehuis, Ferdinand Povel, Theo de Jong, Jesse van Ruller, Simone Pormes, Toots Thielemans, Trijntje Oosterhuis, Roberta Gambarini, Lo van Gorp, Hein van de Geyn, Martijn Vink, Gino Vannelli, Joris Roelofs, Ben Herman, Philip Catherine, Hans van Oosterhout, Frans van der Hoeven, Tom Beek, Fay Claassen, Peter Erskine en vele anderen. Met de meesten van hen nam hij albums op. Voor het Japanse label ‘Keystone Records’ nam hij de afgelopen jaren als het Karel Boehlee trio maar liefst acht CD’s op samen met Hein van de Geyn en Hans van Oosterhout. Onlangs toerden zij door Japan en Korea. In de planning ligt een CD-opname waarop ook meer funky eigen werk zal komen te staan.

 

Caspar van Wijk – Saxofoon

caspar van wijk portret

Caspar van Wijk (1988) studeerde van 2006 t/m 2009 bij saxofonist Simon Rigter, aan het Conservatorium van Rotterdam. Caspar vervolgde zijn studie aan het Conservatorium van Amsterdam, bij Ferdinand Povel en Jasper Blom.

In deze periode maakte hij studiereizen naar het buitenland, waar hij studeerde bij o.a. Dick Oatts en John Swana.

In 2008 won Caspar, samen met drummer Mark Schilders, het Prinses Christina Jazz Concours.

In 2011 studeerde hij, met de waardering 10 cum laude, af aan het Conservatorium van Amsterdam.

In 2011 won zijn compositie “Very Sweet” de “Best Composition Award” tijdens het European Keep An Eye Jazz Concours.

Caspar woont momenteel in Den Haag, waar hij in verschillende formaties te horen is, waaronder het Van Wijk/Derudder Kwartet. Ook speelt hij regelmatig in big bands.

Muziek met Caspar: Caspar van Wijk in Sao Paolo

Meer informatie, zie http://www.casparvanwijk.nl/

 

Mike LeDonne – Piano en Hammond Orgel

‘One of the most promising and talented pianists of this era.’ Een beschrijving van Oscar Peterson.

mike-ledonne-smoke-organ

Geboren in Bridgeport, Connecticut in 1956, is hij een van de grote namen op dit moment in de jazzwereld in de USA. Hij is naast pianist ook Hammond organist. Hij komt uit een gezin waarin zijn ouders een muziekwinkel bestierden.  Mike begon op tienjarige leeftijd op te treden met zijn vader die jazzgitarist was.

Op 21-jarige leeftijd deed hij zijn eindexamen aan het New England Conservatorium, slaagde en verhuisde naar New York City. Daar speelde hij meteen al met The Widespread Depression Jazz Orchestra. In 1988 maakte hij zijn eerste LP en speelde vervolgens bij het Milt Jackson Quartet. Hij bleef elf jaar bij deze band spelen en werd later de music director van dit kwartet. Hij werd veel gevraagd en niet door de eerste de beste. Zo speelde hij met de masters of jazz Benny Goodman, Sonny Rollins, Bobby Hutcherson, Art Farmer, Dizzy Gillespie en vele anderen.

Als Hammondorgel speler maakte hij ook furore. Vier platen zijn er van hem als organist uitgebracht. Hij won de Downbeat critic’s poll for “Rising star on organ”.

Hij speelt sinds 2001 iedere dinsdagavond in de Smoke Jazz Club in New York.

Mike Ledonne on Hammond: Blues for Gene

 

 

Marjorie Barnes – Vocal

Eigenlijk is ze pas net teruggekeerd in de jazz-business, na een uitstapje van twaalf jaar naar Amerika.

Barnes woont nu weer in Den Haag. Daar ging ze vorig jaar de samenwerking aan met de Haagse jazzformatie Equinox. ‘Een kwintet met een sterk toekomstbeeld. De bandleden weten wat ze willen’ vertelt Barnes over de telefoon. ‘Ze zijn jong en energiek. Iedereen voelt zich verbonden met elkaar. Maar het meest bijzonder: het is alsof je naar een jazzband uit de jaren vijftig luistert.’

De jaren 50, daar verlangt Barnes weleens naar terug. ‘Het gedegen jazzgeluid van de jaren 50 is voor mij heel belangrijk. Neem Sarah Vaughan, zij is een doorslaggevend persoon in de jazzgeschiedenis. Dat wil ik laten horen aan het publiek. Muziek als die van Vaughan kun je niet verloren laten gaan. Het vormt de basis van hoe wij jazz nu kennen.’

Maar Equinox en Barnes laten zich niet beperken tot de muziek van de jaren 50. ‘Nee’ roept Barnes. ‘Dat zou niet goed zijn. We hebben allemaal een brede muzikale smaak en we besteden veel tijd aan het denken over en het kiezen van ons repertoire. We kijken net zo goed naar hedendaagse nummers die zich lenen voor de Equinox-aanpak, evenals de traditionele jazznummers die mensen associëren met de jaren 40 en 50.’

Marjorie Barnes kwam in 1975 voor het eerst in Nederland met de succesvolle groep The Fifth Dimension. De band, die een wereldhit scoorde met Aquarius/ let the sunshine in, verzorgde het voorprogramma voor Frank Sinatra in het Concertgebouw in Amsterdam. In 1980 kwam ze terug naar Nederland als Broadway-ster in de musical Bubbling Brown Sugar. In 1981 trouwde ze met danser Ricardo Sibelo. Haar huwelijk was de reden om in Nederland te blijven. Drie jaar later begon ze haar carriere als zangdocente. Eerst aan het Hilversums conservatorium, later aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag.

Hoewel ze nu al lang geen les meer geeft aan de conservatoria, blijft Barnes een didacticus. ‘Lesgeven heeft er bij mij altijd ingezeten. Toen ik naar Amerika terugverhuisde om voor mijn moeder te zorgen ben ik ook het onderwijs in gegaan. Ik stond hele dagen voor de klas. Het gaat erom dat je iets kunt overbrengen. Of je nu iets uitlegt aan leerlingen of een liedje zingt voor publiek.’

Presentatie, daar draait het om volgens Barnes. ‘Muziek maken is een 360-graden-ding’ zegt ze. ‘Dat betekent niet alleen dat je het nummer perfect zingt, maar dat je ook een verhaal moet vertellen aan het publiek. Voel je je verbonden? Gelooft het publiek je? Heb je een klik met de band? Mooi.’

Maar wanneer is een liedje goed? ‘Als ik het zing’ roept Barnes lachend over de telefoon. ‘En’ gaat ze door ‘als een nummer onthouden wordt, als het een klassieke jazzsong wordt.’ Als voorbeeld noemt Barnes de standard Here’s to Life uitgevoerd door de Amerikaanse jazzzangeres en -pianiste Shirley Horn. ‘Mijn favoriete nummer. Shirley Horn weet waar jazz over gaat.’

Arno Krijger – Hammond orgel

arno-berlijn-nostalgia-

De in Terneuzen geboren en nu in Tilburg woonachtige Arno Krijger, is een in de Nederlandse jazzwereld vermaarde hammondorganist. Na zijn studie aan het Tilburgse conservatorium in de jaren 90 is hij in Tilburg gebleven en woont er met zijn vriendin en hun twee kinderen. Hij begeeft zich vanuit het hart van Noord-Brabant van hot naar her met verschillende jazzbands. Hij begon in de zomer van 2010 met het arrangeren van stukken en welke muzikanten daarbij pasten. Hij heeft een band, La Verne, met de jazzzangeres Stephanie Soffers, drummer Hans van Oosterhout, trombonist Louk Boudesteijn en saxofonist Rolf Delfos. Hij stond in 2010 met La Verne op ScheldeJazz.

Hij is volop bezig in het buitenland. Met de Zwitserse trombonist Nils Wogram is hij een tijdje op tour geweest in Duitsland en Zwitserland. LatinJazz staat ook op zijn programma. In Colombia speelde hij met Nueva Manteca. De LatinJazz van die groep slaat daar enorm goed aan: “Het was niet normaal, ik had dat nog nooit meegemaakt. We speelden muziek van Santana, ‘Black magic woman’ en al die andere hits maar in een Cubaans jasje. We speelden voor een zaal van zes a zevenhonderd man die al enthousiast waren voordat we een noot hadden gespeeld, dat maak je in Nederland niet mee, daar leven de mensen voor de muziek.’ Arno geeft ook keyboard-, orgel- en pianoles op een muziekschool. Arno Krijger is één van de weinige die de hammondtoetsen combineert met pedaalbas. Daarmee onderscheidt hij zich niet alleen in Nederland, maar ook in Europa.

Nostalgia Trio met Arno Krijger

Meer informatie, zie http://arnokrijger.nl/

 

Martijn van Iterson – Gitaar

martijn van itersonMartijn van Iterson (Leiden11 juli 1970) is een Nederlands jazzgitarist, componist en docent. Hij studeerde in 1993 cum laude af aan het Hilversums Conservatorium, waar hij onder andere les had van Wim Overgaauw. In 2004 ontving hij op het North Sea Jazz Festival uit handen van Pat Metheny de Bird Award, nu de Paul Acket Award geheten. Van Iterson speelde met vele grote namen uit de jazzwereld waaronder Jim HallLee KonitzToots ThielemansMike SternRandy BreckerPiet NoordijkKurt Rosenwinkel en Rita Reys. Hij was lid van groepen als D-Code, Picks Might Fly en All the King’s Men. Tevens is hij momenteel vaste gitarist van het Jazz Orchestra of the Concertgebouw. Hij heeft drie albums onder eigen naam uitgebracht. Tegenwoordig geeft van Iterson les op zowel het Koninklijk Conservatorium en het Conservatorium van Amsterdam.

Johnny Daly – Contrabas

jonny DalyBassist Johnny Daly komt van oorsprong uit Dublin Ierland, waar hij onder andere met de legendarische gitarist Louis Stewart, voormalig lid van de George Shearing Quintet, heeft gespeeld. Hij heeft ook een aantal jaren aan het begin van de eeuw opgetreden, getoerd en opgenomen met het Mexicaanse gitaar-duo Rodrigo y Gabriella. Sinds 2002 woont hij in Nederland, en heeft hij onder andere gewerkt met Ferdinand Povel, David Schnitter, Dave Liebman, Gene Jackson, Grant Stewart, John Ruocco, Dave Glasser, Simon Rigter, Ack van Rooyen, Jeremy Pelt, Barry Harris, Peter Bernstein, Dado Moroni, Frans Elsen, Juraj Stanik, Martijn van Iterson, Joe Cohn en Eric Ineke.

Sanna van Vliet – Piano/Zang

sanna van vlietSanna van Vliet, geboren in Hilversum, begon al op jonge leeftijd met pianolessen. In 1993 werd zij aangenomen aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag met als hoofdvak jazzzang. Daar studeerde zij bij Judy Niemack, Rachel Gould, Jeanne Lee en Frans Elsen en studeerde af in twee hoofdvakken: jazzzang UM (Masters Degree) in 1999 en jazzpiano 1efase (Bachelors Degree) in 2002. Na haar conservatoriumopleiding volgde Sanna de 3-jarige docentenopleiding Complete Vocal Technique in Kopenhagen. Zij is sinds eind 2009 gecertificeerd docent CVT.

Tijdens haar conservatoriumstudie richtte zij haar eigen kwartet op waarmee zij optrad op toonaangevende jazzpodia, jazzfestivals en theaters zoals het North Sea Jazz Festival, Amersfoort Jazz Festival, Meerjazz, The Hague Jazz Festival, Bimhuis, De Tor, Artishock en meer. Zij gaf o.a. concerten in Duitsland, Zweden, Denemarken, Zwitserland, Oostenrijk, Polen, België, Finland, Tunesië, Slovenië, de Azoren, Italië, Noorwegen, Thailand en Zuid-Korea. Sanna trad onder meer op met Ruud Jacobs, Martijn van Iterson, Frans Elsen, John Engels, Rob van Kreeveld, Beets Brothers, Ferdinand Povel, Ben van den Dungen, Harry Emmery, Eric Ineke, Doug Rainey, Jarmo Hoogendijk, Eef Albers en Joe Cohn.

Haar debuut cd “In Sight” komt in februari 2004 uit. Op de cd staan bekende en minder bekende standards en drie stukken van eigen hand. Gitarist Axel Hagen schrijft voor deze cd voor het Gustav Klimt-strijkkwartet twee prachtige arrangementen.

In januari 2005 wint Sanna de 3e prijs op het Nederlands Jazz Vocalisten Concours. De jury over het optreden van Sanna van Vliet:
”Ontspannen en geestig, zeer muzikaal, prachtige eigen composities, sterke tekstinterpretatie, uitgekristalliseerde eigen stijl.”

Op 15 januari 2007 komt de 2e cd “A Time For Love”, Remembering Shirley Horn uit. Op deze cd staan alleen stukken die Horn zelf ook opnam. Marius Beets, Eric Ineke en gastsolist Ferdinand Povel spelen op deze cd mee.De cd wordt door de lezers van het Jazzism Magazine uitgeroepen tot een van de 10 beste cd’s van 2007. Met dit repertoire geeft Sanna concerten in de Nederlandse theaters in de JazzImpuls concertserie.

Cees Schrama over haar nieuwste cd “Dance on the Moon”, uitgekomen mei 2010:
 “De nieuwste cd van Sanna van Vliet is opnieuw een juweeltje in het al overvolle Jazzveld. Haar prachtige pianospel wordt gecombineerd met de gelukkig steeds bekender wordende fenomenale zangkwaliteiten en de door haar geschreven titels doen verlangen naar meer. Haar vaste begeleiders, “the cream of the crop” van de Nederlandse Jazzscene, en de Amerikaanse gitarist Joe Cohn, vervolmaken: “Dance on the Moon”. Wie van scatten houdt, ook op instrumentale solo’s, komt volledig aan zijn trekken.”

Sanna is naast optreden ook actief als docent. Zij geeft jazzzangles en vocaal comboles op het Koorenhuis in Den Haag. Op het Koninklijk Conservatorium in Den Haag en het Amsterdams Conservatorium geeft zij vocale improvisatie. Zij was gastdocent jazzzang op Conservatoria in Maastricht, Groningen, Enschede, Den Haag en Amsterdam en gaf workshops in Spanje en Zuid-Korea.

 

 

Marco Kegel – Saxofoon

marco kegel

Marco Kegel (saxofoon, klarinet en fluit) studeerde op z’n 22e af van het Conservatorium Den Haag. Ferdinand Povel en Frans Elsen waren zijn meest invloedrijke docenten. Met laatstgenoemde speelde hij regelmatig in Den Haag. Tijdens zijn studie speelt hij als solist met o.a. Trio Rein de Graaff en als leadsaxofonist bij de Dutch Jazz Orchestra. Dit was wat hij wilde en wat is uitgekomen:  solist in de bebop traditie en leadaltist bij top big bands.
Lyrisch, gepassioneerd en swingend zijn goede beschrijvingen van wat het betekent om Marco te horen spelen.

 

Bart van Lier – Trombone

Bart van LierBart van Lier is eerste trombonist in het Metropole Orkest. Hij werd geboren in Haarlem (1950). Zijn muzikale loopbaan begon hij op zevenjarige leeftijd met de kornet. Enige jaren later verwisselde hij dit instrument voor de trombone, In 1968 begon Bart met freelance werkzaamheden voor radio, televisie en de platenindustrie. Hij maakte deel uit van diverse orkesten en ensembles, waaronder  het Vara dansorkest van Charlie Nederpelt, het Tony Nolte TV-orkest, de Slide Hampton 4 trombone group en The Ramblers van Theo Uden Marsman.

Sinds 1992 is hij werkzaam bij het Metropole Orkest. Daarnaast maakte hij deel uit van de Peter Herbholzheimers Rhythm en Combination and Brass. Verder treedt hij op met de band van Masha Bijlsma en het quintet van Rik van den Bergh. Van deze laatste groep is zeer kort geleden de cd High Slide Low Blow uitgekomen.

Naast zijn uitvoerende werkzaamheden is hij al lange tijd docent. Zo gaf hij les in de Hochschule In Essen en de conservatoria van Den Haag en Hilversum.

Tegenwoordig is hij werkzaam als docent aan het Rotterdams Conservatorium Codarts en is hij Herr Professor aan de Musikakademie van Essen.

Ruud Jacobs – Contrabas

ruud jacobs

Ruud Jacobs werd geboren in Hilversum. Zijn vader was advocaat maar was daarnaast ook amateur-pianist. Zijn moeder was balletlerares, en runde aan huis een balletschool. Ruud en zijn broer, pianist Pim Jacobs, groeiden zodoende op in een artistiek gezin. Het was dan ook niet vreemd dat beide broers de muziek in gingen.

Jacobs begon als elfjarige op de blokfluit, en speelde binnen enkele maanden composities van de Amerikaanse altsaxofonist Charlie Parker. Vanaf zijn dertiende speelde hij altsaxofoon, en volgde les bij Bep Rowold, toenmalig dirigent van de Skymasters. Al gauw ruilde hij de altsax in voor de tenorsaxofoon. Op zijn vijftiende begon hij contrabas te spelen. Hij studeerde vier jaar aan het Conservatorium van Amsterdam bij Cees de Ligt, één van de bassisten van het Concertgebouworkest.

Begin jaren vijftig werd het Trio Pim Jacobs opgericht, met in de eerste bezetting naast Ruud Jacobs op contrabas, Cees See op drums. De eerste LP’s werden gemaakt met Bud Shank en Bob Cooper, Tony Scott en Herbie Mann. In 1957, op zijn negentiende, werd Ruud, als enige bassist uit Europa, uitverkoren om deel uit te maken van de International Youth Band in de Verenigde Staten. Hij speelde o.a. met Louis Armstrong tijdens het Newport Jazz Festival, en op de World Exposition in Brussel in 1958.

Hierna volgden vele tournees en plaatopnamen met Johnny Griffin, Rita Reys, Kenny Clarke, Bud Powell, Bill Evans, Clark Terry, Stan Getz, Sonny Rollins, Gerry Mulligan, Art Farmer, Eddy Daniels, Tony Bennett, Sarah Vaughan en vele anderen.

Vanaf de jaren zestig volgden de grote successen met Rita Reys, die in 1960 tijdens het internationale jazzfestival van Juan-les-Pins/Antibes werd uitgeroepen tot Europe’s First Lady of Jazz. Binnen het Trio Pim Jacobs was Cees See inmiddels vervangen door gitarist Wim Overgaauw. Zonder drummer dus, in navolging van het Trio Oscar Peterson. Reys en het trio toerden langs alle grote Europese jazzfestivals, en maakten platen met o.a. Kenny Clarke en Johnny Griffin.

Vanaf de jaren zeventig ging Jacobs zich naast het musiceren ook bezighouden met het produceren van platen, eerst voor platenmaatschappij CBS, later voor Phonogram en Universal. Vele grote namen zouden in de hieropvolgende decennia het succes van hun elpees en cd’s mede te danken hebben aan zijn vakmanschap. Enkele namen met wie hij in dit kader samenwerkte: Claus Ogerman, Thijs van Leer, Rita Reys, Toots Thielemans, Jan Akkerman, Laurens van Rooyen, Jaap van Zweden, Gerard Cox, Lori Spee en Laura Fygi. Ook was hij de producer van de eerste reeks cd’s van violist André Rieu.

Jacobs treedt veel op, vooral met zijn schoonzus Rita Reys, pianist Peter Beets, drummer Joost Patocka, gitarist Martijn van Iterson, en tenorsaxofonist Ferdinand Povel. Reys en het kwintet traden o.a. op tijdens het North Sea Jazz Festival, en in 2007 namen ze in een uitverkocht Koninklijk Theater Carré de DVD “Rita Reys Live at Carré” op. Een aantal producties van de laatste jaren, van zijn hand, zijn: Rita Reys: Beautiful Love – A tribute to Pim Jacobs, Toots Thielemans: Toots & Friends, Laura Fygi: Rendez Vous.

Jacobs vierde zijn 70e verjaardag in een uitverkocht Bimhuis in Amsterdam, bij welke gelegenheid hij werd geridderd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau.

 

Hans Vroomans – Piano

Hans was de eerste student die Cum Laude afstudeerde aan het Rotterdams conservatorium. Hij is vaste pianist van het Metropole orkest. Hij geeft les aan het conservatorium van Amsterdam en is de vaste pianist van Laura Fygi waarmee hij zeer vaak toert in Azië. hans vroomans

Ronald Douglas – Zang

ronald douglas

Ronald Douglas is al zo’n 15 jaar één van de top- jazz-zangers in Nederland maar ook ver daarbuiten.

Deze boomlange jazz-zanger werd zo’n 47 jaar geleden geboren in Den Haag en groeide op in Winterswijk.

Gestudeerd heeft hij in Hilversum aan het conservatorium bij Deborah Brown alwaar hij ook een workshop volgde bij Mark Murphy. In 1993 studeerde hij daar af. Ronald  heeft 5 cd’s gemaakt onder eigen naam en de meest recente, Lotus Blossom heeft in Amerika zeer hoge ogen gescoord en kreeg prachtige kritieken van onder andere John Clayton en Nancy Marano.

Ronald won diverse awards in het buitenland zoals in Polen en  een online competitie in de USA welke hij als eerste Europeaan heeft gewonnen. Dat succes werd bekroond met een optreden op het Eastcoast Jazzfestival in Rockville (Washington).

Ronald heeft veel ervaring opgedaan als zanger bij verschillende orkesten en bigbands. En werkt veel en graag met de beste Jazzmusici van Nederland en daarbuiten.
Naast zijn zangcarrière is hij een gerespecteerd (workshop)docent. Op dit moment geeft hij les aan de conservatoria in Zwolle en Gent en is gastdocent op het conservatorium in Amsterdam en Enschede. Daarnaast heeft hij de afgelopen jaren workshops gegeven in Liechtenstein, Brazilië, Israël, Jakarta, New York etc. veelal in combinatie met succesvolle concerten.

Zijn grootste inspiratiebronnen zijn vocalisten als: Sarah Vaughan, Mel Tormé, Shirley Horn,  Frank Sinatra, Jim Reeves, Matt Monroe, Bing Crosby, Tony Bennett, Rosemary Clooney, Carmen McRay en natuurlijk Ella Fitzgerald. Ook Doris Day en Hildegard Knef waren en zijn Ronald’s vocale heldinnen .

Ronald houdt ook erg van uitdagingen als gastsolist. Zo stond hij een tijd geleden met The Rosenberg Trio in het Concertgebouw in Amsterdam en binnenkort als gastsolist tijdens enkele concerten van de Marinierskapel der Koninklijke Marine, een orkest dat in al sedert 1945 bestaat.  Eerder werkte Ronald al met bigbands zoals de Timeless Orchestra, Glenn Miller Orchestra en the Jazzorchestra of the Concertgebouw, een concert dat op CD verscheen t.g.v. het 25-jarig bestaan van TROS Sesjun. Helaas kort daarna verdween dit prachtige programma van Dick de Winter.

Over oude orkesten gesproken: Ronald Douglas treedt regelmatig zowel als zanger maar ook als presentator op met  The Ramblers, een orkest dat al in 1926 werd opgericht door Theo Uden Masman.

Sinds 1998 staat het orkest The Ramblers onder leiding van bassist Jacques Schols welke het stokje overnam van Marcel Thielemans.

Plannen voor de toekomst heeft Ronald genoeg. Op dit moment is hij alweer in gesprek met diverse mensen om binnen nu en een jaar weer met een knallende cd te komen.
Tot die tijd blijft hij lekker lesgeven  en optreden, voornamelijk  met zijn eigen bands zoals bijvoorbeeld het trio bestaande uit pianist Rob van Kreeveld, bassist Jan Voogd en gitarist Vincent Koning.

Michiel Münninghoff – Piano

 

fotomichielMichiel Münninghoff studeerde piano aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag. Na zijn afstuderen trad hij veelvuldig op als pianist in binnen- en buitenland. Daarnaast is hij werkzaam geweest als muzikaal leider en pianist in meerdere theaterproducties, waaronder de musical ‘Mamma Mia’ (2003), ‘Five guys named Moe’ en ‘Je Anne’. Sinds 2011 werkt hij als muzikaal leider in de jaarlijkse voorstelling Musicals gone Mad in het Oude Luxor Rotterdam.

 

Naast pianist is Michiel ook arrangeur en componist. Zo schreef hij drie musicals voor het Gymnasium Haganum in Den Haag: ‘Wijsbegeerte’ (2007), ‘Odysseus, Odysseus!’ (2010) en ‘The Berlin Connection’ (2012) die in het Lucent Danstheater werden opgevoerd.

 

In opdracht van het EYE filminstituut Amsterdam bewerkte hij orkestwerken van de componist Sjostakovitsj voor een klein ensemble onder de stomme film ‘Staking’ (1925, Eisenstein). Verder schreef hij ook voor EYE muziek bij de films ‘The Quitter’ (VS/1929), ‘Steamboat Bill Jr.’ (met Buster Keaton; VS/1928) en ‘La Sirène des Tropiques’ (met Josephine Baker; Fr/1927).

 

Recent schreef hij de soundtrack voor de speelfilm ‘The Visitor from Planet Omicron’ (VS/2013) die dit jaar uit zal komen.

 

Joep Lumeij – Contrabas

Joep Lumeij

Joep Lumeij studeerde contrabas en gitaar aan het Koninklijk Conservatorium te Den Haag.
Hij speelde in talloze theaterproducties en musicals met de meest uiteenlopende artiesten van Astrid Seriese tot Andre van Duin en van Ramses Shaffy tot het Nederlands Kamerkoor.

Sinds 2000 is hij orkestleider van het Deep River Quartet waarmee hij in binnen- en
buitenland tourt. Daarnaast wordt hij regelmatig ingezet bij diverse kleinere en grotere projecten.

Danny Nicholas – Gitaar

danny nicholasDan Nicholas groeide op in New York en New Jersey. Hij speelde vanaf jongs af aan gitaar en op zijn achttiende begon hij te sturen met de befaamde jazz pianist en opleider Dr. Barry Harris. Gedurende zijn vormende muzikale jaren deelde hij het podium met een aantal van New York’s bekende artiesten waaronder Jimmy Vass, George Braithe, Jimmy Lovelace and Frank Gant.

Nicholas verhuisde in 2001 naar Nederland en heeft sindsdien opgetreden met een formidabele hoeveelheid Nederlandse en Internationale muzikanten waaronder John Ruocco, Ferdinand Povel, Dave Glasser, Ben Herman, Jimmy Halperin, Joris Roelofs, Marco Kegel, Ben van Gelder, Barry Harris, Dado Moroni, Peter Beets, Frans Elsen, Juraj Stanik, Ack van Rooyen, Phil Harper, John Marshal, Ruud Jacobs, Greg Hutchinsen en Owen Hart Jr.

Dan Nicholas wordt onder meer beïnvloed door Barry Harris, Charlie Parker, Thelonious Monk, Lester Young, John Coltrane, Wes Montgomery, Jim Hall en vele, vele anderen.

Johan Clement – Piano

johan clementJohan Clement, Belgische/Nederlandse pianist, geboren te Antwerpen op 20-08-1955 en op 10 jarige leeftijd samen met zijn ouders verhuisd naar Roosendaal, Nederland. Vanaf 1983 actief als professioneel musicus vooral in Belgie in het trio van Roger Vanhaverbeke, en veel samengewerkt met topmusici zoals o.a.:

Toots Thielemans; Dee Daniels; Deborah Brown; Art Farmer; Scott Hamilton; Cecil Payne; Georgie Fame; Mark Murphy; Sal Nistico; Jerome Richardson; Johnny Griffin; Tony Coe; Etta Cameron; Joe Newman; Dave Pike; Clark Terry; Gianni Basso; Benny Bailey; Idrees Sulieman; Ed Thigpen; Lou Tabackin; Richard Boone; Majorie Barnes; Ferdinand Povel; Ack van Rooyen; Rachel Gould; Bruno Castellucci; Adrianne West; Bill Skeat; Danny Doriz; Madeline Bell; Harry Allen; Peter King; Rita Reys; Bert Joris; Jean François Prins; Judy Niemack; Phil Abraham; Philip Catherine; Ali Ryerson; Slide Hampton; e.v.a……….

Ook heeft Johan zijn medewerking verleend aan diverse radio- en TV- programma’s in Belgie en Nederland. Bekendere groepen waarmee is gewerkt en/of tournee’s gemaakt zijn o.a.: The Golden Gate Quartet; The Platters en het BRT Orkest. Johan Clement is pianodocent aan het Conservatorium van Rotterdam. In het verleden is hij docent geweest aan het Conservatorium van Antwerpen (1988) Leeuwarden (1989) Groningen(1990-1993) en Rotterdam, CODARTS, (1989 tot op heden), heeft zowat met alle Belgische en Nederlandse Jazzmusici samengewerkt.

Daarnaast was Johan Clement vaste pianist bij het Belgische New Look Trio, 1983-2011, met aan de bas: Roger Vanhaverbeke en Freddie Rottier aan de drums, tot en met 1995, daarna is Freddie Rottier vervangen door Luc Vanden Bosch ( drums ) tot op heden.

Vanaf Januari 2011 tot op heden heeft Johan Clement samen met Luc Vanden Bosch het “New Look Trio” van de Belgische bassist Roger Vanhaverbeke, die ons verlaten heeft op 5 maart 2011, op de leeftijd van 80 jaar, voortgezet onder de naam Trio Johan Clement (B).

Jazzfestivals o.a. North Sea Jazzfestival; Bahrein Jazzfestival; Cannes Jazzfestival; Brussels Jazzfestival; Jazzfestival Gouvy; Jazzfestival Middelheim; Jazz Ascona; etc…

Reizen en tournee’s door de Benelux; Duitsland; Engeland; Frankrijk; Zwitserland; Midden Oosten; Afrika; India; Mauritius, etc…

Ook is Johan Clement sinds al die jaren steeds actief geweest als free-lance musicus en heeft ook verschillende andere trio’s gehad met wisselende ritme-secties.

Bart Tarenskeen – Contrabas

Bart TarenskeenStudeerde contrabas lichte muziek aan de Hogeschool voor Kunsten in Arnhem.
Bart Tarenskeen speelt in het Millennium Jazz Orkest en componeert.
Hij heeft samen met Simon Rigter, Rob van Bavel en Remi Troost een kwartet opgericht.
De muziek van John Coltrane is uitgangspunt. Die invloed, gecombineerd met zowel invloeden uit perioden voorafgaand aan Coltrane als ook recentere ontwikkelingen worden verwerkt tot
een uitgebalanceerd geheel.
Het belangrijkste in de muziek van Tarenskeen is de blues, de swing en de energie waarmee dat wat op papier staat hoorbaar gemaakt wordt. De inbreng van piano, drums en tenor is hierbij van groot belang. De onmiskenbare virtuositeit wordt belangeloos in dienst gesteld van de muziek en het gevoel dat die teweeg moet brengen.
Een paar jaar geleden kwam een life-CD uit (‘Zig-Zag’) van dit kwartet met daarop een driedelige suite als eerbetoon aan John Coltrane.

 

Sven Schuster – Contrabas

De in Amsterdam woonachtige bassist/componist Sven Schuster maakt met zijn kwartet  Amerikaanse jazz (weliswaar met een Europese sensibiliteit) zonder invloeden uit andere windstreken. Zijn concept, hoewel minder verrassend, overtuigd vanwege de frisheid van zijn composities, de tomeloze swing en de aantrekkelijke mix van persoonlijkheden. Zijn kwartet wordt een nieuwe aanwinst genoemd met o.a. de drummer Steve Altenberg, saxofonist Efraïm Trujillo en gitarist Anton Goudsmit. Sven heeft zich absoluut laten inspireren door de jong overleden bassist van Bill Evans: Scott LaFaro. Ook hij wisselt begeleidende functie af met melodisch tegenspel en virtuoze solo’s

Schuster speelt functioneel en degelijk contrabas, met een prachtige toon. Toch is hij steeds weer in gesprek met drums en piano. Het is fascinerend om  deze “interplay” te horen gebeuren.

Er is een kans dat het nummer van Schuster “One For Charlie” wordt gespeeld waarin een sterk staaltje boventonen strijkwerk wordt gespeeld.

Sven en Hein treden wekelijks op in café Alto in Amsterdam. Je zou kunnen zeggen dat de heren aan elkaar gewaagd zijn.

Ruud Ouwehand – Contrabas

Studeerde bas en basgitaar aan het Conservatorium  van Hilversum. Hij geeft thans les aan de Conservatoria  van Enschede en Amsterdam o.a. Combo Coaching.

Hij heeft gespeeld met grote namen: Ferdinand Povel, Soesja Citroen, Chet Baker en Archie Shepp.

Ruud Ouwehand trad op in Moskou, Berlijn, Lissabon, en Parijs. Ook in Indonesië is hij te horen geweest. Hij was te vinden op podia van het North Sea Jazz Festival, en de jazzfestivals van Kiel en Jakarta.

Ruud is programmeur voor het Jazzpodium De Tor in Enschede.

John Marshall – Trompet/Flügelhorn

John Marshall (1952) werd geboren in Wantagh, NY. Vanaf 1971 werkte hij en maakte opnames met een lange lijst van “Jazz Giants”  zoals Buddy Rich, Mel Lewis, Lionel Hampton,  Gerry Mulligan, George Coleman, Buck Clayton en Dizzy Gillespie om er een paar te noemen. Hij is voortdurend bezig met zijn vak en hij blijft zich verbeteren, studerend met de beroemde leraar contrabas Carmine Caruso en met trompettist Lonnie Hillyer.

John gaf leiding aan het kwintet “The Bopera House”van 1987 tot 1991.

In 1992 kwam de West German Radio- Television (WDR) Big Band in Keulen met een aanbod dat hij niet kon weigeren. Hij kon  hoofd trompettist worden in dat orkest, een positie, die hij aannam en waardoor hij uiteraard naar Duitsland moest verkassen. Ondanks de drukte die deze job met zich meebracht, kon hij toch minstens twee keer per jaar een bezoek brengen aan New York om er te spelen en CD’s op te nemen. Het laatst verscheen hij daar om op te treden met saxofonist Grant Stewart en drummer Leroy Williams, waarbij lovende kritieken in Jazz Improv. NY Magazine geschreven door Ira Gitler werden geschreven.

John speelt regelmatig met Ferdinand Povel  en ook met hem zijn verschillende CD opnames gemaakt. Inmiddels rijst zijn ster met de WDR big band nog steeds,

David Lukacs – Klarinet/Saxofoon

David Lukacs werd in 1978 geboren in Breda en begon met klarinetspelen op elfjarige leeftijd. Toen hij zestien was ging hij naast klarinet ook tenorsax spelen.
Inmiddels is hij een klarinettist en saxofonist van ongekende klasse, die ook internationaal opereert.
Als zoon van een groot jazzliefhebber is hem de jazz met de paplepel ingegoten.
Hij studeerde aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag bij John Ruocco, Barry Harris, Scott Hamilton en Lee Konitz. Als twintigjarige won  hij in 1998 de ‘Kobe Jazz Award’. In 1998 en 1999 toerde hij door Japan.
Op het North Sea Jazz Festival en in het Concertgebouw in Amsterdam bracht hij een tribute to Benny Goodman.
Hij doceert aan het conservatorium van Lenk, Zwitserland.

David is sinds een paar jaar bandlid van de Dutch Swing College Band waarmee hij de hele wereld over reist.

Hein van der Gaag – Piano

Hein van der Gaag bracht zijn kinderjaren door in verschillende Zuid-Amerikaanse landen, omdat zijn vader ambassadeur was. (een groot verzetsheld in W.O. II trouwens!).In Mexico  City maakte hij kennis met de boogiewoogie zoals die werd uitgevoerd door Meade Lux Lewis, Pete Johnson en Albert Ammons. Eenmaal in Nederland volgde hij een opleiding in percussie, slagwerk, pauken en vibrafoon aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag. Later als pianist trad hij onder meer op met grootheden als Art Farmer, Johnny Griffin, Ray Nance, Toots Thielemans, Art Blakey, Ben Webster, Eddie “Lockjaw” Davis en Chet Baker.

In 1955 ( 18 jaar) had hij een eigen groep, het Hein van der Gaag Sextet  met Rein Bos (trp), Bob Rigter (ts), George Hanepen (g), Ben Tessensohn (b), Louis de Lussanet (drs)

Jarenlang vormde hij met Rob Hoeke het  boogiewoogie duo.

Hein trad op in vele festivals in de wereld o.a.in India, Pakistan en Cuba.

Hij woonde lange tijd in Kopenhagen, waar hij wekelijks optrad en de beroemde Montmartre jazz Club. Tot voor kort woonde hij in een studio in de Maaswijkstraat. Tegenwoordig is Zeist zijn woonplaats.

Peter Beets – Piano

Peter Beets (1971) krijgt van jongs af aan met muziek te maken. Klassieke muziek via zijn moeder, muziekpedagoge, jazz via zijn vader, gynaecoloog en een groot liefhebber van jazz. Hij krijgt zijn eerste pianolessen op zesjarige leeftijd, Hoewel zijn ouders een muziekloopbaan niet zien zitten, kruipt het muzikale bloed waar het niet gaan kan. Zowel zijn oudere broers Marius (1966) als Alexander (1968) worden beroeps op respectievelijk contrabas en tenorsax. Na zijn middelbare school studeert Peter vanaf 1989 aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag, een studie die hij combineert met rechten. Uiteindelijk overwint, net zoals bij zijn broers, het jazzvirus.

Vanaf 1985 treden de drie broers op als “The Beets Brothers”. In 1988 wint Peter de prestigieuze “Pall Mall Swing Award” en een jaar later het Prinses Christina Concours. In 1990 verschijnt de eerste CD van The Beets Brothers, gevolgd door twee andere: “School is closed now” (1993) en “Brotherwise” (1995). Een jaar later (1996) maakt hij een trio-CD met de beroemde Amerikaanse drummer Jeff Hamilton, die grote bekendheid verwierf als drijvende kracht achter Monty Alexander en Oscar Peterson. Peter wordt een veel gevraagd pianist in binnen- en buitenland en begeleidt onder meer: Deborah Brown, Dee Daniels en Rita Reys. Tussen de bedrijven door rondt hij zijn conservatorium studie af in 1998, het jaar waarin hij vaste pianist van het “Jazz Orchestra of the Concertgebouw’ wordt en in Parijs de ‘Prix Martial Solal” wint, te midden van 56 pianisten uit 26 landen. Met trombone- en jazzlegende Curtis Fuller maakt Peter in 1999 een live CD en wint hij nog een prijs, “Le Concours de solistes de Jazz” in Monaco. Er volgen nog vele CD’s en niet ongenoemd mag blijven de spraakmakende CD, onlangs zondagmorgen op TV door hem gepresenteerd, “Chopin meets the Blues”, met eigentijdse jazzarrangementen van beroemde composities van de Poolse componist.

Peter Beets maakte succesvolle tournees in de meeste Europese landen en was te horen in Japan, Rusland, India en de Verenigde Staten, waar hij twee keer een week lang ”‘special guest” was in de New Yorkse jazzclub Birdland. Ook speelde hij er in het gerenommeerde Lincoln Center.

Peter Beets: Blues for Oscar

Jan Voogd – Contrabas

Jan Voogd maakt al jaren deel uit van de Nederlandse jazzscene en speelde met binnen- en buitenlandse jazzmusici, waaronder Chet Baker, Soesja Citroen, Martin van Duynhoven, Sal Nistico, Clark Terry, Sarah Vaughan en met het Rotterdams Filharmonisch.

Hij maakte vele tournees met verschillende bands in Japan, India en landen in Afrika.

Hij is hoofdvakdocent bas aan het Gronings conservatorium en is een van de leden, naast Jan Menu, baritonsaxofoon en Maarten van der Grinten, gitaar van DIG d’ DIZ. Zij maken eigenzinnige muziek. Datzelfde geldt voor de samenstelling en de musici van DIG d’ DIZ. Bij deze vorm van muziek zijn klankkleur en dynamiek, twee karakteristieken waaraan in jazzmuziek doorgaans pas in tweede instantie aandacht wordt geschonken, bij DIG d’ DIZ een integraal onderdeel van de muziek. In de kleine zaal van het Concertgebouw was het trio ook te horen met het Mondriaan Strijkkwartet, een combinatie die de stijl van DIG d’ DIZ onderstreept: hedendaagse kamermuziek met jazzwortels.

Heleen Schuttevaer – Piano/Zang/Jazzhost

Heleen neemt in de Nederlandse jazz een bijzondere plaats in als een van de weinige pianistes die ook zingen. ‘Swinging & Sophisticated brengt zij muziek die bij velen geliefd is: bekende jazzstandards, bossa’s, ballads en jazz blues.

Als kleuter speelde Heleen al na op de piano wat ze op de radio en plaat hoorde. Zij is full time pianiste geworden en bandleider. Na jazzpianolessen van o.a. Michiel Borstlap, Bert van den Brink en Peter Beets kreeg haar natuurlijke swing de technische ondersteuning waar het haar als autodidact aan ontbrak en startte zij een succesvolle carrière in de jazz.

Zij heeft een trio met bassist Bart Tarenskeen en drummer Wim de Vries. Met dit trio treedt zij regelmatig op in New York’s 52nd street. Mede door haar plezierige presentatie en ‘open mind’ voor de verschillende jazzstijlen trekken Heleen’s optredens een groot publiek.

Zij trad al op met Ferdinand Povel, John Engels, Denise Jannah, Saskia Laroo en Carolyn Breuer.