Categoriearchief: Trompet

Ruud Breuls – Trompet

(bron: jazzverhalen)

1975 – 1987

Ruud Breuls groeit op in Limburg en gaat, zoals de meeste kopersblazers in het zuiden van het land, als trompettist van start in de Fanfare Sint Martinus in zijn geboortedorp Urmond. Zijn vader en twee oudere broers speelden daarin ook trompet. Als hij dertien is, raakt hij in de ban van de jazz als een broer een LP van Count Basie mee naar huis neemt. De band van eind jaren vijftig met de trompettisten Thad Jones en Snooky Young noemt hij later ‘mijn favoriete orkest’. Na de middelbare school gaat hij naar het conservatorium van Rotterdam, waar hij aanvankelijk zowel klassiek als jazz studeert. Zijn docent Cees Smal raadt hem aan over te stappen naar het conservatorium van Hilversum (dat later met het Sweelinck Conservatorium zal fuseren tot het Conservatorium van Amsterdam).

1988 – 1995

Breuls wint in 1988 de Wessel Ilcken Prijs, een aanmoedigingsprijs voor jonge jazzmusici die niet moet worden verward met de gelijknamige voorloper van de Boy Edgar Prijs. Zelf geeft de trompettist hoog op van zijn docenten Cees Smal en Rob Madna; de eerste leert hem vooral ‘mooi spelen’. ‘Want daar gaat het om in de muziek, om smaak, om mooi spelen. Het allerbelangrijkste is dat je sfeer kunt uitdrukken. Dat heeft Cees mij geleerd. Cees zal altijd bij me zijn,’ zegt hij in 2003. Madna, een pianodocent die ook wat trompet speelt, brengt hem ‘harmonisch en melodisch besef’ bij. Breuls studeert in 1988 af aan het Hilversums Conservatorium. Twee jaar later krijgt hij er een aanstelling als docent. Hij geeft anno 2010 nog steeds les op het Amsterdams conservatorium. Naast zijn jazzpraktijk wordt hij al snel een veelgevraagde sessiemuzikant. Met de Stylus Horns, een vierkoppige blazerssectie, begeleidt hij populaire zangers zoals Marco Borsato, René Froger en Gordon.

1996 – 2011

De trompettist is uitgegroeid tot een van Nederlands meest gevraagde sessietrompettisten als hij in 1996 een vaste aanstelling krijgt als solotrompettist bij het Metropole Orkest. De veelzijdige Breuls, die geen ambities heeft om zelf als leider op te treden en samenspelen zeker zo belangrijk vindt als soleren, is hier helemaal op zijn plaats. Met het orkest is hij betrokken bij grote producties van onder anderen Bob Brookmeyer, Vince Mendoza, Bill Holman en Mike Abene. Hij ziet kans om hiernaast ook deel uit te maken van de vaste bezettingen van het Jazz Orchestra of the Concertgebouw en het Dutch Jazz Orchestra, dat onder meer een serie vergeten werken van Billy Strayhorn opneemt. Gedurende enkele jaren staat Breuls in de avonduren op de jazzpodia met twee kwintetten: Major League van pianist Edgar van Asselt en Buddies in Soul van pianist Cees Slinger. Hij maakt zelden een plaat als leider. Alleen al daarom is Shades Of Brown, een eerbetoon aan Clifford Brown met de strijkers van het Metropole Orkest, van belang. Breuls laat hierop horen wat hij zoal heeft geleerd: de elegante, smetteloze bebop van Brown, het ‘mooi spelen’ van Cees Smal en de felheid van Freddie Hubbard. De laatste is zijn ‘all time hero’.

2013

Op 23 juni maakt Reinier Sinaasappel, directeur van het jazzfestival in Singer Laren, in het radioprogramma Co de Kloet op Radio 6 bekend dat Ruud Breuls de winnaar is van de Laren Jazz Award 2013.

2014 – 2015

Ruud Breuls speelt in de WDR Big Band waar hij net als bij het Metropole Orkest ook solopartijen voor zijn rekening neemt, zoals die in de compositie Water Work van orkestleider Vince Mendoza. Ook andere Nederlandse muzikanten maken deel uit van dit Duitse orkest, zoals drummer Hans Dekker en de trompettisten Wim Both en Rob Bruynen. Breuls begeleidt zangeres Niki Jacobs en haar Jiddische liedjes in het programma Grensverhalen (2013-2014) en de voorstelling Mameloshn van haar band Nikitov (2015-2016). De trompettist is vaak te zien in de North Sea Jazz Club in Amsterdam waar hij onder meer speelt tijdens een ode aan Stevie Wonder (februari 2014) en met drummer Billy Cobham en pianist Michiel Borstlap (april 2014). Op het North Sea Jazz Festival in Rotterdam speelt hij mee met het John Engels Kwintet. De trompettist maakt in oktober 2015 met de jazzgroep Arts Affaire opnamen voor het album La Guinguette Hollandaise. Alle composities zijn van contrabassist Henk Arts. Breuls’ trompetspel is ook te horen op popplaten van onder anderen Udo Jürgens (Mitten Im Leben, 2014), Nits (Hotel Europa, 2015) en Tim Treffers (Never Trust A Man In A Fur Coat, 2015).

2016

Ruud Breuls maakte ooit deel uit van de Nederlandse band Batida die vooral in de jaren tachtig actief was met een mix van Braziliaanse muziek en jazz. De trompettist is ook van de partij wanneer deze grote band van zangeres Josee Koning en toetsenist Peter Schön weer bij elkaar komt voor optredens. Breuls speelt regelmatig in binnen- en buitenland met saxofonist Simon Rigter. In het najaar doet hij samen met het Simon Rigter Kwintet enkele concerten met hits van Louis Armstrong.

 

Ack van Rooyen – Trompet/Flügelhorn

Ack van Rooyen (geboren als Arie van Rooijen in Den Haag, 1 januari 1930) is in ons land waarschijnlijk de trompettist met de langste staat van dienst. Al vroeg pakt hij de bugel op als lid van een Haags muziekkorps waarvan zijn vader bestuurslid is. In de loop van zijn carrière hanteert hij, naast de trompet, het instrument steeds vaker en ten slotte wordt het alleen maar de bugel (ook wel aangeduid met de internationale term fluegelhorn). Als voornaamste inspiratiebron geldt voor hem Clifford Brown. Over een van diens opnamen merkt hij op: “Daar heb je mijn idool te pakken. Zo hoort het. Alles erin. Zijn toon is zo prachtig en rond. De notenkeus, zijn geluid, het is allemaal eerlijk. Er zitten geen foefjes in en geen trucjes. De eerste keer dat ik hem hoorde, was ik meteen ondersteboven. Dat ben ik nog steeds. Een leergang, een voorbeeld voor iedereen. Alles goed. Die frasering en die andere tongtechnieken, nou nou.” Zelf geen leider zijnde, is hij een veelgevraagde solist in vele orkesten, vooral in Duitsland. De Britse trompettist Ian Carr, die vele jaren naast hem stond in het United Jazz + Rock Ensemble, zegt over hem: “One of the most lyrical soloists, he plays with extraordinary fluidity and flexibility, producing immensely long lines and bubbling streams of triplets. He is all quicksilver and wit, and his solos seem as natural as birdsong.” (Rough Guide To Jazz, 2004)

Ack van Rooyen heeft  de Blijvend Applaus Prijs 2017 ontvangen. De Prijs wordt toegekend op voordracht van de jury bestaande uit Mijke Loeven, Bert Vuijsje en Ditmer Weertman.

De jury over Ack van Rooyen: “Hij is sinds tientallen jaren een van de beste Europese jazzmusici met een imposante loopbaan in Frankrijk, Duitsland en Nederland achter zich. In zijn 88ste levensjaar is hij nog muzikaal actief en onverminderd creatief. Toch is Ack van Rooyen, waarschijnlijk door zijn niet aflatende bescheidenheid, nog altijd bekender onder muzikanten dan bij het publiek.”

 

 

Philip Harper – trompet

Philip Harper (Baltimore, Maryland, 1965)  groeide op in Atlanta en volgde zijn muziekopleiding daar. Hij werkte met The Jazz Messengers en Charles Mingus‘ big band. Hij werkte onder het label van Verve Records en produceerde vier albums voor hen.

Harper speelde van 1988–1993 in The Harper Brothers met zijn broer Winard. Over hun eerste optreden in Birdland in 1988 werd dit geschreven : “Playing music that could have been recorded in the mid-50’s, without any modern formal or stylistic advances, they imbue the style they’ve chosen with a real joy in creativity. It boils over into the audience.”

Philip toert nog altijd met de Mingus Big Band over de hele wereld, heeft in New York zijn eigen quintet en is regelmatig te bewonderen in de beroemde New Yorkse club Smalls. Naast trompet, zingt hij ook.

Over zijn optreden dit jaar in de Regentenkamer schrijft Monica Scheepers: “Zijn ritme en melodische intonaties zijn verrassend, intens, romantisch en secuur met een sprankelend element. Met zijn donkere warme stem accentueert hij, de gehele muzikale sfeer waardoor men zich waant in de gouden tijden van Jazz.”

John Marshall – trompet

A thoughtful, insightful player, Marshall has impressive technique and also offers sensitivity and feeling. (Laurel Gross, all about jazz)

John Marshall is een van de beste bebop trompet spelers in de wereld op dit moment.  Hij werd in Wantagh, NY geboren in 1952. Van 1971 tot 1991 heeft hij met een lange lijst jazz groten gewerkt en opnames gemaakt in New York. Om een paar te noemen:  Buddy Rich, Mel Lewis, Lionel Hampton, Gerry Mulligan, Ornette Coleman, George Coleman, Buck Clayton, Mario Bauza and Dizzy Gillespie. Om zich te blijven ontwikkelen en zijn spel te perfectioneren studeerde hij in die jaren met de bekende koper docent Carmine Caruso en ook met jazz trompettist Lonnie Hillyer. Van 1987 tot 1991 leidde hij het Jazz quintet “The Bopera House”  en hij was een veel gevraagd studio muzikant.

In 1992 vertrok John naar Keulen om de Jazz trompet solo speler te worden van de WDR Big Band. Ondanks zijn drukke bestaan, gaat hij ongeveer twee keer per jaar naar New York om op te treden en opnames te maken.

Hier kunt u de muziek van “bopera house” beluisteren “easily recommended to straightahead jazz fans”

http://www.allmusic.com/album/bopera-house-mw0000103044

 

 

 

Gary Kavanagh

Gary Kavanagh (1964) groeide op in Jersey (Kanaaleilanden) en begon trompet te spelen toen hij zes jaar was. Vanaf zijn vijftiende trad hij professioneel op in de lokale bands van het eiland. Sinds die tijd zijn zijn muzikale passies verbreed en gerijpt en hij heeft zich ontwikkeld tot een trompet solist met een fijne combinatie van vloeibaarheid, emotie en harmonische ideeën.

Zijn belangrijkste invloeden zijn Clifford Brown en Kenny Dorham. Gary studeerde bij Ack van Rooijen, Frans Elsen en John Rocco aan het Nederlandse Koninklijk Conservatorium. Hij vervolgde zijn studie bij Barry Harris. Hij heeft twaalf jaar in Nederland gewoond en door heel Europa getoerd.

In Groot Brittannië heeft hij gespeeld met Dave Cliff, Spike Wells, Bobby Wellins, Ron Parry, John Burch, Roy Hilton, Allison Neale, John Donaldson, Jez Brown, Dave Chamberlain, Matt Home, Stan Robinson, Dave Whittford om maar een paar te noemen.

Hij schrijft, arrangeert  en speelt  met het  Gary Kavanagh Kwartet en hij is ook te horen met de Blue Concept Quintet met Allison Neale. Gary bracht zijn eerste solo-album in 2003 uit: “Anything but Be Bop”.

Zijn nieuwste band heet Bop2B met Simon Rigter, Vincent Koning en Alex Milo.

“A lucid and crisp player” Steve Voce in the Jazz Journal.

Menno Daams – Trompet

Menno DaamsMenno Daams is geboren in Amsterdam. Menno speelde gitaar, maar nadat hij zijn rechter arm verloor op twaalf jarige leeftijd stapte hij over op trompet.

Terwijl hij studeerde bij Freddy Grin (de toenmalige solo cornetspeler van het Concertgebouw Orkest), begon hij met vrienden jazz te spelen, waarbij hij zich modelleerde naar Louis Armstrong en de grote trompettisten van het Swing tijdperk.

Enkele van de meest legendarische artiesten waar Menno mee heeft gespeeld zijn Jake Hanna, Scott Hamilton, Warren Vaché, Dan Barrett, Howard Alden, Lew Tabackin, Lee Konitz, Toots Thielemans en Monty Alexander.

Als uitmuntende arrangeur, draagt Menno bij aan de stukken van vele jazz-, pop en fanfarebands, en zelfs af en toe aan die van een orkest. Naast het co-leiderschap van de Unaccounted Four, met houtblazer David Lukacs, is Menno docent bij zowel het Haags als Amsterdams Conservatorium en bij de jaarlijkse Ascona workshop in Zwitserland.

In 2013, na vijf jaar studie met David Blumerg en Ardell Hake, slaagde hij van Lyle Murphy’s System of Horizontal Composition, een 1200-pagina’s tellende techniek.

John Marshall – Trompet/Flügelhorn

John Marshall (1952) werd geboren in Wantagh, NY. Vanaf 1971 werkte hij en maakte opnames met een lange lijst van “Jazz Giants”  zoals Buddy Rich, Mel Lewis, Lionel Hampton,  Gerry Mulligan, George Coleman, Buck Clayton en Dizzy Gillespie om er een paar te noemen. Hij is voortdurend bezig met zijn vak en hij blijft zich verbeteren, studerend met de beroemde leraar contrabas Carmine Caruso en met trompettist Lonnie Hillyer.

John gaf leiding aan het kwintet “The Bopera House”van 1987 tot 1991.

In 1992 kwam de West German Radio- Television (WDR) Big Band in Keulen met een aanbod dat hij niet kon weigeren. Hij kon  hoofd trompettist worden in dat orkest, een positie, die hij aannam en waardoor hij uiteraard naar Duitsland moest verkassen. Ondanks de drukte die deze job met zich meebracht, kon hij toch minstens twee keer per jaar een bezoek brengen aan New York om er te spelen en CD’s op te nemen. Het laatst verscheen hij daar om op te treden met saxofonist Grant Stewart en drummer Leroy Williams, waarbij lovende kritieken in Jazz Improv. NY Magazine geschreven door Ira Gitler werden geschreven.

John speelt regelmatig met Ferdinand Povel  en ook met hem zijn verschillende CD opnames gemaakt. Inmiddels rijst zijn ster met de WDR big band nog steeds,

Ellister van der Molen – Trompet/Flügelhorn

Ellister is geboren op 1 maart 1977. Zij groeit op in een muzikale familie. Aanvankelijk krijgt zij op het Haags Conservatorium een klassieke opleiding en wint diverse prijzen. Opgegroeid met ouders die jazz speelden, was het geen grote overstap naar de jazz. Zij krijgt o.a. les van Jarmo Hoogendijk, Ack van Rooyen, Ruud Breuls en Eric Vloeimans. Vervolgens wordt zij met
haar uitzonderlijk talent opgenomen in het trio van Rein de Graaff en fluitist Sam Most en speelt later met het David Lukacs kwintet.