Alle berichten van Annemieke Jansen

Tobias Nijboer – contrabas

Tobias Nijboer (1985) is een bassist en woont in Amsterdam. Na zijn afstuderen aan het Prins Claus Conservatorium in 2008, volgde hij zijn Masters diploma aan het SUNY Purchase College in New York. Hij ontving de prestigieuze ‘Huygens’-beurs van de Nederlandse overheid om die studie in New York te volgen.

Hij studeerde bij Jan Voogd, Joris Teepe (Groningen), Mario Rossy (Barcelona), Kermit Driscoll, Todd Coolman en Doug Weiss (New York).

Tobias heeft opgetreden op het North Sea Jazz Festival (’04, ’05, ’08), jazzclubs door heel Nederland en Duitsland, Smalls Jazz Club en Birdland (NYC) en toerde door heel Canada (oa Vancouver, Calgary, Edmonton, Victoria, Montreal , Quebec City, Toronto).

Dit zijn de bands waar Tobias deel van uitmaakt:

Julia Phillipens – Viool

De Nederlandse violiste Julia Philippens is als musicus boven de genres uitgegroeid. Na haar klassieke opleiding is het improviseren op jazzmuziek of hedendaagse klassieke muziek een tweede natuur geworden.

Na Cum Laude afgestudeerd te zijn in 2011, studeerde ze summa cum laude af voor haar Jazzviolin Masters diploma, waarbij ze de aantekening kreeg dat ze een ‘unieke, baanbrekende violist is met een stralende podiumpersoonlijkheid’.

Tijdens haar studie is Julia mede-oprichter van Fuse waarvoor ze speelt, arrangeert en componeert. Met hun gedurfde benadering van snaarmuziek en een bijpassende podiumpresentie, werd Fuse al snel een one-to-watch-formatie op het snijvlak van het Nederlandse muziekleven. Ze voerden meer dan 120 shows uit in bijna twee jaar, in een breed scala van podia, zoals het Rijksmuseum, Vredenburg, Paradiso, in The Concertgebouw Tracks-serie, Wonderfeel en in clubs, kerken, concertzalen en woonkamers in heel Nederland.

Fuse is momenteel de huisband van het Nederlandse tv-programma ‘Podium Witteman’. Ze treden op bij ‘De Wereld Draait Door’ en zijn te horen op Radio 1, 2, 4 en 6. Julia componeerde de openingstune van het kunstprogramma ‘Opium’.

Fuse kreeg in 2016 een Edison Award nominatie voor hun debuutalbum “Solo”.

Sinds 2012 organiseren ze hun eigen concertserie “ConFuse”, een platform voor talent en de creatieve speeltuin van Julia en Fuse . Onlangs vond de 9e editie plaats op de North Sea Jazz Club in Amsterdam.

Dit jaar is Julia uitgenodigd voor verschillende gastoptredens van het Jazz Orchestra of the Concertgebouw, Konrad Koselleck Bigband, Philharmonic Sudwestfalen en het Zurich Jazz Orchestra.

Ze heeft gespeeld en opgenomen met oa Justin Dicioccio, Ed Kowalczyk, Herbert Grönemeyer, Benjamin Herman, Kinan Azmeh, Michael Borstlap, Didier Lockwood, Ruud Jacobs en Oliver Heldens.

In 2018 is Julia op tournee met haar zus Rosanne Philippens en het Peter Beets-trio in het project ‘Classic and all that jazz’.

Leuk artikel over de muzikale zusjes Julia en Rosanne: https://www.volkskrant.nl/cultuur-media/vioolzussen-rosanne-klassiek-en-julia-philippens-jazz-staan-samen-op-het-podium~b468b79b/

Julia speelt een Riccardo Antoniazzi (1895) van het Nationaal Instrumenten Fonds (NMF).

Seizoen 2018-2019

Namen en data in het nieuwe seizoen:

14 September “Tribute to Paul Desmond” met Jasper Staps, alt sax, Rembrandt Frerichs, piano, Hans Braber, drums

12 Oktober Julia Phillipens viool, Karel Boehlee piano en synthesizer, Tobias Nijboer, bas en Hans Braber drums

9 november “Tribute to Wes Montgomery” met Martien Oster, gitaar, Erik van der Luijt piano en Uli Glassman, bas en Hans Braber drums.

7 december Edwin Rutten zang, Frits Landesbergen vibrafoon, Edwin Corzilius bas en Hans Braber drums.

 

Jasper Staps – Altsaxofoon

Jasper is zijn muzikale cariëre begonnen als saxofonist. Hij speelt met volle overgave, zeer muzikaal en oprecht. In 1999 studeerde hij cum laude af aan het conservatorium met een onderscheiding voor professionaliteit.

Sinds 2010 speelt Jasper in ‘The Tiny Little Big Band’. Een 8 mans formatie waar ‘swing the thing’ is.
Voor meer info kijk op www.tinylittlebigband.nl

Jasper is saxofonist van de begeleidingsband van Guus Meeuwis tijdens de grote stadionconcerten. Hij is vaste speler in de band van Frits Landesbergen die Edwin Rutten begeleidt. Jasper is bandleider/saxofonist van de fantastische Giantstaps Bigband. Zijn Giantstaps Bigband begeleidt onder andere Babette van Veen.

Hiernaast speelt hij regelmatig met: Fluitsma en Van Tijn Bigband, Tiny Little Bigband, The Stylus Horns, Laura Fygi.
Ook is Jasper solist (en huisarrangeur) van het fanfarekorps van Koninklijke Landmacht (FKKL). In 2008 schreeft hij in opdracht van de FKKL de indrukwekkende compositie Movements in Greyscales, opgedragen aan zijn vader Frans Staps.

Jasper Staps is hoofdvakdocent Saxofoon en Arrangeren aan het Fontys Conservatorium te Tilburg.

https://www.youtube.com/watch?v=VDg2BhcfReo

Erik van der Luijt – Piano

 

 

 

 

Erik van der Luijt (Den Haag, 22 augustus 1970) is een Nederlandse jazz-pianist, arrangeur, componist, bandleider en producer. Hij begeleidt talloze Nederlandse artiesten en treedt ook met zijn eigen composities veelvuldig op in binnen- en buitenland.

Erik groeide op in Monster en Katwijk aan Zee. Hij begon  op vierjarige leeftijd voor het eerst piano te spelen. Zijn passie voor jazz werd gewekt in de Leidse jazz-scene, waarin café  The Duke een prominente rol speelde. Hij studeerde aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag bij onder meer Rob van Kreeveld en Rob van Bavel en nam deel aan workshops met onder meer Michael  Petrucciani en Barry Harris.

Hij trad op in Zweden, Frankrijk, België, Indonesië, Duitsland en Engeland. Hij was één van de finalisten voor de Deloitte Jazz Award 2004 in het Bimhuis in Amsterdam. Eveneens in 2004 produceerde hij in eigen beheer het album Express Yourself, dat volledig uit eigen composities bestond en waarop hij wordt begeleid door bassist Branko Teuwen en drummer Victor de Boo.

In datzelfde jaar leidde hij op uitnodiging van het Rotterdams Conservatorium een aantal pianoworkshops in Indonesië.

In 2005 richtte Erik een nieuwe band op onder de naam VEGAS, die met name zijn eigen composities ten gehore brengt. Het kwartet bestaat uit gitarist Anton Goudsmit, bassist Branko Teuwen, percussionist Victor de Boo en hijzelf op toetsinstrumenten.

In september 2005 verzorgde Erik met zijn trio een jamsessie tijdens het benefietconcert Dutch Jazz for New Orleans in het Concertgebouw in Amsterdam.

Meer over Erik op deze website: https://mubeter.nl/over-erik-van-der-luijt/

Floriaan Wempe – Saxofoon

Van jongs af aan hoorde Floriaan thuis jazz en klassieke muziek en vanaf 5-jarige leeftijd vroeg hij al naar cd’s van Charlie Parker en John Coltrane. Het werd al snel duidelijk dat hij saxofoon zou gaan spelen.

Na een paar jaren les begon Floriaan zich op jazz te richten en won prompt, amper 12 jaar oud, een tweede prijs in het nationale Prinses Christina Jazz Concours. In de volgende jaren maakte hij deel uit van een groep jonge beloftes onder leiding van Robert Veen waarmee hij op vele podia speelde, waaronder vier maal het North Sea Jazz Festival. Met deze “New Arrivals” won hij in 2006 het Prinses Christina Jazz Concours.

In mei 2014 behaalde Floriaan cum laude zijn masterdiploma met onderscheiding aan het Koninklijk Conservatorium te Den Haag waar hij studeerde bij John Ruocco, Toon Roos en Rolf Delfos. Tijdens zijn studie vertegenwoordigde hij het KC bij de IASJ Meeting 2011 in Sao Paulo (Brazilië) onder leiding van Dave Liebman en werd hij in 2010 als solist uitgeroepen tot winnaar van de Leidse Jazz Award en genomineerd voor de prestigieuze Deloitte Jazz Award. In 2012 en 2015 maakte hij studiereizen naar New York City.

September 2012 bracht Floriaan zijn debuut-cd ‘Flo’s Flow’ uit op Challenge Records met een droomformatie van pianist Karel Boehlee, bassist Jos Machtel en drummer Willie Jones III. Door pers en publiek werd deze lovend ontvangen. Verder heeft Floriaan gestudeerd bij en/of het podium gedeeld met onder andere Chris Potter, Roy Hargrove, Aaron Goldberg, Benjamin Herman, Peter Beets, Rik Mol, Juraj Stanik, New Cool Collective, Frank McComb, Slide Hampton, Reuben Rogers en Gregory Hutchinson.

“Het gemak waarmee Wempe speelt is verbluffend, zo lenig, zo frivool. De saxofonist toont een eigen handschrift en dat kan alleen nog maar karakteristieker worden.”

Jan Jasper Tamboer, Jazzism

 

“Wempe’s geluid is krachtig en beheerst, onderscheidend en soms verwijzend naar grote namen als John Coltrane, Joe Lovano en Joshua Redman.”

Peter J. Korten, Jazzflits

 

(foto: M. vd Broek)

Michael Philip Mossman – Trompet

Michael Philip Mossman (1959) is een Amerikaanse hard bop jazztrompettist, arrangeur en bandleider.

Mossman’s vroege carrière omvatte een tournee door Europa met Anthony Braxton in 1978 en tournees met Roscoe Mitchell in de vroege jaren 1980. Hij deed ook sessiewerk in de jaren tachtig, onder meer voor Styx. Hij speelde met Lionel Hampton, de Jazz Messengers van Art Blakey en Machito en in 1985 ging hij spelen met het Blue Note Records-ensemble Out of the Blue. Hierna werkte hij met Toshiko Akiyoshi, Horace Silver, Gerry Mulligan, Dizzy Gillespie, Slide Hampton, Michel Camilo, Mario Bauza, Eddie Palmieri en de Philip Morris Superband. Hij verscheen ook in de documentaire Calle 54 (2000).

In 2006 nam hij Latin Jazz Latino op met Joe Gallardo en de NDR Bigband van Hamburg (Skip Records). Zijn ballet, Beneath the Mask, werd opgevoerd in het Harris Theatre in Chicago door Jon Faddis en het Chicago Jazz Ensemble en de Deeply Rooted Dance Company. Zijn arrangement van “Teranga” van Jon Faddis werd uitgevoerd door het Philadelphia Orchestra in Kimmel Center in 2006. Mossman werkt regelmatig als muzikant, arrangeur en dirigent bij de radio-orkesten in Duitsland. Mossman dirigeerde ook de Bilbao Orkesta Sinfonica in Spanje in een programma met zijn eigen werk. Hij arrangeerde en dirigeerde “Mambo Nights” met Arturo Sandoval en “Missa Afro-Cubana” met de WDR Bigband van Keulen, en Spirits Dancing met David Sanborn met de HR Bigband van Frankfurt (2009), en  Zijn arrangement van “I Remember Diz” van Paquito D’Rivera werd in 2010 uitgevoerd door het Louisiana Philharmonic. Zijn “Latin Tinge” -project werd uitgevoerd in het Kennedy Center in Washington, D.C met Paquito D’Rivera, het Quartet Indigo strijkkwartet in 2010. Hij heeft ook de Tri-City Symphony of Davenport, Iowa (2011) gearrangeerd. Hij maakte de muziek voor de  Academy Award genomineerde (2012) film Chico en Rita.

In 2013 ontving hij een Grammy-nominatie “Best Instrumental Arrangement” voor zijn Afro-Cuban Jazz Suite voor Ellington opgenomen op het “Multiverse” -album van Bobby Sanabria.

Mossman is directeur Jazz Studies aan de Aaron Copland School of Music aan Queens College / CUNY.

 

Don Braden – Tenor en Sopraan Saxofoon

 Don Braden is een jazzmuzikant van het hoogste niveau.
Al meer dan 30 jaar toert hij de wereld rond met zijn eigen ensembles op saxofoon en fluit, als speciale gast en als sideman met jazzgrootheden als Betty Carter, Wynton Marsalis, Freddie Hubbard, Tony Williams, Roy Haynes en vele anderen.
Hij componeerde muziek voor ensembles variërend van duo tot volledig symfonisch orkest, in vele stijlen, voor opnames (waaronder 19 cd’s als leider en meer dan 80 als sideman), film en de televisienetwerken Nickelodeon en CBS.
Braden is een toonaangevend arrangeur en heeft een solide verzameling nieuwere Amerikaanse songs in zijn jazzrepertoire ingebouwd. Hij geeft al  meer dan twee decennia lang masterclasses aan talloze scholen en universiteiten en heeft educatieve programma’s uitgevoerd zoals het Litchfield Jazz Camp, NJPAC’s Wells Fargo Jazz For Teens en meest recent de Harvard University Monday Jazzband. Hij is een fantasierijke, technisch uitstekende, soulvolle saxofonist. In zijn improvisaties, composities en arrangementen heeft hij een harmonische en ritmische verfijning. En het belangrijkste van alles: hij heeft een prachtige sound en hij swingt!

Eric Alexander – tenor saxofoon

Alexander speelde als jongen piano, klarinet en altsaxofoon. Hij begon een klassieke studie op de altsaxofoon aan de Indiana University (onder Eugene Rousseau), maar stapte al gauw over op de jazz en de tenorsaxofoon en studeerde daarin aan William Paterson University. Hier kreeg hij les van onder andere Harold Mabern, Rufus Reid, Joe Lovano, Gary Smulyan, Norman Simmons en Steve Turre.

Hij toerde met Charles Earland (opnames met Earland verschenen in 1991 onder de titel ‘Unforgettable’) en speelde in clubs. In 1991 werd hij tweede (nummer één werd Joshua Redman en nummer drie Chris Potter) op de Thelonious Monk International Jazz Saxophone Competition. Hij werd snel gecontracteerd en al in 1992 verschenen twee paar albums als leider, ‘New York Calling’ voor Criss Cross Records, en ‘Straight Up’, voor Delmark. In de jaren erna kwam hij elk jaar met een of meerdere albums die allemaal goed werden ontvangen, zoals ‘Mode for Mabes’ (1998, ‘album-pick’ bij Allmusic) en ‘Man With A Horn’ (1999). Hij werkt sinds 1997 met het sextet ‘One for All’, een groep met trompettist Jim Rotundi, trombonist Steve Davis, drummer Joe Farnsworth, bassist Peter Washington en pianist David Hazeltine die speelt in de geest van Art Blakey’s Jazzmessengers. Met deze band heeft Alexander inmiddels een twintigtal albums opgenomen (2017). Verder werkte hij met een kwartet met Harold Mabern (piano), Joe Farnsworth (drums) en wisselende bassisten. Met de Zwitserse pianist Stewy von Wattenwyl leidt hij het Generations Quartet (met bassist Reggie Johnson en drummer Kevin Chesham)

Alexander heeft verder gespeeld met onder meer bassist Ron Carter, gitarist Pat Martino, drummer Grady Tate, saxofonist Robert Stewart en is te horen op platen van onder andere Cecil Payne, Freddy Cole, Irene Reid en Hendrik Meurkens.

Alexander is in zijn spel beïnvloed door John Coltrane, Sonny Stitt, Dexter Gordon en George Coleman.

In 2003 werd hij door Jazz Week verkozen tot “musicus van het jaar’.

(bron wikipedia)

Meer over hem op: http://www.ericalexanderjazz.com/

 

Edwin Corzilius – Contrabas

edwin corziliusEdwin is geboren in 1950 in Amsterdam en begon op 17-jarige leeftijd in nachtclubs te spelen in Duitsland. Hij keerde terug na 4 jaar om met onder anderen Lex Jasper te werken. Later deed Edwin ook radio en TV –werk bij Het VARA Dansorkest en de Skymasters. Theatertournees werden gedaan met Martine Bijl, Paul van Vliet en ook 10 jaar lang met Toon Hermans. De laatste jaren speelt Edwin vooral met Louis van Dijk, Cor Bakker, Frits Landesbergen, Madeline Bell en Rob van Kreeveld. Vanaf 1972 speelde Edwin in diverse Big Bands en werden solisten begeleid zoals Marjorie Barnes, Dee Daniels, Monty Alexander, Joe Pass, Toots Thielemans, Rita Reys, Dado Moroni en ongeveer alle Nederlandse toppers zoals Ferdinand Povel, Bart van Lier, Toon Roos, Edwin Rutten en Ruud Brink. Het aantal LP en CD opnames is ontelbaar. 

Silvia Droste – zang

Droste, die onder andere jazz studeerde aan de Hochschule für Musik und Tanz, trad in de jaren tachtig met bands op, waaronder die van Acker Bilk en Chris Barber,  maar ook met bijvoorbeeld de Dutch Swing College Band. In 1983 was ze lid van het jeugd-jazzorkest van Noordrijn-Westfalen en won ze de eerste prijs bij Jugend Jazzt, een muziekwedstrijd voor de jeugd en jonge volwassenen. In de periode 1984-1990 had ze een kwartet, Voicings; in 1994 richtte ze de groep New Wings op.

Droste heeft gezongen met Duitse radio-orkesten en de Nederlandse bigbands The Skymasters en het Metropole Orkest.  Ze werkte met onder meer Jerry van Rooyen, Ack van Rooyen, Charly Antolini, Art Farmer, Peter Herbolzheimer, Rolf Ericson, Archie  Shepp en Scott Hamilton.  Ze heeft meerdere keren opgetreden op het North Sea Jazz Festival. Van haar zijn verschillende albums verschenen, onder andere een plaat met overwegend Duke Ellington composities waarop Cees Slinger piano speelt.

Van 1987 tot 1990 had ze een wekelijks jazzprogramma op Radio Saarland. Sinds 1993 is ze docente jazzzang aan de Folkwang Universität.

(bron wikipedia)

Silvia  heeft 4 jaar lang voor de televisie het programma ZDF- Jazzclub gepresenteerd.
Ze heeft jarenlang met Lex Jasper en Edwin Corzilius getoerd in Duitsland.
Toen Lex Jasper moest ophouden met piano spelen na een auto-ongeluk heeft Cees Slinger zijn plaats ingenomen.

 

Ruud Breuls – Trompet

(bron: jazzverhalen)

1975 – 1987

Ruud Breuls groeit op in Limburg en gaat, zoals de meeste kopersblazers in het zuiden van het land, als trompettist van start in de Fanfare Sint Martinus in zijn geboortedorp Urmond. Zijn vader en twee oudere broers speelden daarin ook trompet. Als hij dertien is, raakt hij in de ban van de jazz als een broer een LP van Count Basie mee naar huis neemt. De band van eind jaren vijftig met de trompettisten Thad Jones en Snooky Young noemt hij later ‘mijn favoriete orkest’. Na de middelbare school gaat hij naar het conservatorium van Rotterdam, waar hij aanvankelijk zowel klassiek als jazz studeert. Zijn docent Cees Smal raadt hem aan over te stappen naar het conservatorium van Hilversum (dat later met het Sweelinck Conservatorium zal fuseren tot het Conservatorium van Amsterdam).

1988 – 1995

Breuls wint in 1988 de Wessel Ilcken Prijs, een aanmoedigingsprijs voor jonge jazzmusici die niet moet worden verward met de gelijknamige voorloper van de Boy Edgar Prijs. Zelf geeft de trompettist hoog op van zijn docenten Cees Smal en Rob Madna; de eerste leert hem vooral ‘mooi spelen’. ‘Want daar gaat het om in de muziek, om smaak, om mooi spelen. Het allerbelangrijkste is dat je sfeer kunt uitdrukken. Dat heeft Cees mij geleerd. Cees zal altijd bij me zijn,’ zegt hij in 2003. Madna, een pianodocent die ook wat trompet speelt, brengt hem ‘harmonisch en melodisch besef’ bij. Breuls studeert in 1988 af aan het Hilversums Conservatorium. Twee jaar later krijgt hij er een aanstelling als docent. Hij geeft anno 2010 nog steeds les op het Amsterdams conservatorium. Naast zijn jazzpraktijk wordt hij al snel een veelgevraagde sessiemuzikant. Met de Stylus Horns, een vierkoppige blazerssectie, begeleidt hij populaire zangers zoals Marco Borsato, René Froger en Gordon.

1996 – 2011

De trompettist is uitgegroeid tot een van Nederlands meest gevraagde sessietrompettisten als hij in 1996 een vaste aanstelling krijgt als solotrompettist bij het Metropole Orkest. De veelzijdige Breuls, die geen ambities heeft om zelf als leider op te treden en samenspelen zeker zo belangrijk vindt als soleren, is hier helemaal op zijn plaats. Met het orkest is hij betrokken bij grote producties van onder anderen Bob Brookmeyer, Vince Mendoza, Bill Holman en Mike Abene. Hij ziet kans om hiernaast ook deel uit te maken van de vaste bezettingen van het Jazz Orchestra of the Concertgebouw en het Dutch Jazz Orchestra, dat onder meer een serie vergeten werken van Billy Strayhorn opneemt. Gedurende enkele jaren staat Breuls in de avonduren op de jazzpodia met twee kwintetten: Major League van pianist Edgar van Asselt en Buddies in Soul van pianist Cees Slinger. Hij maakt zelden een plaat als leider. Alleen al daarom is Shades Of Brown, een eerbetoon aan Clifford Brown met de strijkers van het Metropole Orkest, van belang. Breuls laat hierop horen wat hij zoal heeft geleerd: de elegante, smetteloze bebop van Brown, het ‘mooi spelen’ van Cees Smal en de felheid van Freddie Hubbard. De laatste is zijn ‘all time hero’.

2013

Op 23 juni maakt Reinier Sinaasappel, directeur van het jazzfestival in Singer Laren, in het radioprogramma Co de Kloet op Radio 6 bekend dat Ruud Breuls de winnaar is van de Laren Jazz Award 2013.

2014 – 2015

Ruud Breuls speelt in de WDR Big Band waar hij net als bij het Metropole Orkest ook solopartijen voor zijn rekening neemt, zoals die in de compositie Water Work van orkestleider Vince Mendoza. Ook andere Nederlandse muzikanten maken deel uit van dit Duitse orkest, zoals drummer Hans Dekker en de trompettisten Wim Both en Rob Bruynen. Breuls begeleidt zangeres Niki Jacobs en haar Jiddische liedjes in het programma Grensverhalen (2013-2014) en de voorstelling Mameloshn van haar band Nikitov (2015-2016). De trompettist is vaak te zien in de North Sea Jazz Club in Amsterdam waar hij onder meer speelt tijdens een ode aan Stevie Wonder (februari 2014) en met drummer Billy Cobham en pianist Michiel Borstlap (april 2014). Op het North Sea Jazz Festival in Rotterdam speelt hij mee met het John Engels Kwintet. De trompettist maakt in oktober 2015 met de jazzgroep Arts Affaire opnamen voor het album La Guinguette Hollandaise. Alle composities zijn van contrabassist Henk Arts. Breuls’ trompetspel is ook te horen op popplaten van onder anderen Udo Jürgens (Mitten Im Leben, 2014), Nits (Hotel Europa, 2015) en Tim Treffers (Never Trust A Man In A Fur Coat, 2015).

2016

Ruud Breuls maakte ooit deel uit van de Nederlandse band Batida die vooral in de jaren tachtig actief was met een mix van Braziliaanse muziek en jazz. De trompettist is ook van de partij wanneer deze grote band van zangeres Josee Koning en toetsenist Peter Schön weer bij elkaar komt voor optredens. Breuls speelt regelmatig in binnen- en buitenland met saxofonist Simon Rigter. In het najaar doet hij samen met het Simon Rigter Kwintet enkele concerten met hits van Louis Armstrong.

 

Paul Heller – Tenor Saxofoon

De tenor-tenorsaxofonist, componist en arrangeur Paul Heller (geboren op 21 april 1971, Jülich) is sinds 2005 lid van de internationaal gerenommeerde en bekroonde twee Grammy WDR Big Band Keulen.
Paul Heller groeide op in een muzikaal gezin en won als eerste drie eerste prijzen bij “Jugend jazzt NRW”: in 1983 en ’85 als drummer, in 1986 met een tenorsaxofoon. Heller ontving tweemaal de eerste prijs op de “Internationale compositiewedstrijd van Monaco” en de “Cultuurprijs van de deelstaat Noord-Rijnland-Westfalen”.

De lijst met muzikanten waarmee Paul Heller in zijn carrière heeft gewerkt, luidt als de “who’s who” van de jazz:
Heller speelde in kwartet-, kwintet- en sextetsembles waaronder Johnny Griffin, Dusko Goykovich, Jimmy Cobb, Jasper van’t Hof, Volker Kriegel, Eddie Gomez, Vinnie Colaiuta, Biréli Lagène, Bill Evans, Al Foster, Adam Nussbaum, Franco Ambrosetti, Steve Swallow en met zijn vrouw, de vele keren bekroond (waaronder de “Golden Record” en de “Prize of German Record Critics)”, de Nederlandse jazz-zangeres Fay Claassen.

Sinds 2013 is Heller artistiek en muzikaal leider van de succesvolle Jazzkonzerte-serie “Next Level Jazz” in Keulen, “Stadtgarten”, naast zijn werk bij Westdeutscher Rundfunk.
Paul Heller heeft inmiddels tien cd’s onder eigen naam geproduceerd, waaronder Al Foster, Ack van Rooyen, Franco Ambrosetti, Adam Nussbaum en Wolfgang Haffner en is als solist en sideman op meer dan 70 cd’s vertegenwoordigd.
Sinds 1994 leidt hij samen met Ack van Rooyen het gezamenlijke “Ack van Rooyen-Paul Heller Quintet”.

Michael Brecker zei over hem: „Hey Paul, you continue to amaze!
Beautiful writing – outrageously great playing. Your CD will accompany me on the road, and help me to stay inspired.”

en Bill Evans: „Paul plays with maturity and total control of his instrument. Like the masters before him, Paul is continuing a legacy on the saxophone that very few on this planet can achieve.”

Hans Mantel – Contrabas

“Omdat ik producer en presentator voor de jazzprogramma’s  bij de NPS ben, lijkt het alsof ik nauwelijks meer speel. Het tegendeel is het geval. Muziek maken blijft toch nummer één”, aldus Hans Mantel in een van zijn radioprogramma’s .

Na zijn militaire dienst in Soesterberg, is hij in Utrecht gaan wonen. Hij besloot daar naar het conservatorium te gaan en is later naar Rotterdam en Den Haag overgestapt. In 1987 studeerde hij af. In zijn conservatoriumtijd speelde hij al in diverse bandjes; veel bassisten zaten er niet in de opleiding dus er was veel te doen.  Hij heeft het eigenlijk nog steeds druk. Hij speelde met jaargenoten als Robert Jan Vermeulen, Bram Wijland, Berend van den Berg, Joep Lumeij, Toon Roos, Ben van Dungen en Jarmo Hoogendijk.

Door de jaren heen begeleidde hij veel Amerikaanse en andere buitenlandse musici. Hij was, zoals zijn leraar en mentor Ray Brown zei, altijd op de juiste plek, op de juiste tijd.

Na zijn conservatorium tijd kreeg hij de gelegenheid in Madrid te spelen in de huisritmesectie van een beroemde jazzclub, Café Central. Dat betekende zeven dagen in de week spelen. Alle beroemde Amerikaanse jazzmuzikanten kwamen er en hij speelde er o.a. met Ella Jones, Chet Baker en George Adams. De publieke belangstelling was er in die tijd enorm.

Hij heeft altijd met verschillende muzikanten gespeeld , vandaar dat hij de afwisseling een belangrijk onderdeel vindt van jazzmuziek.

“Jazz is kunst, de kunst van het inproviseren, het samenspelen, de al dan niet complexe harmonieën en de technische vaardigheden”. Aldus een bevlogen muzikant.

Vincent Koning – Gitaar

vincent koning2Vincent Koning (Den Helder 31 oktober 1971) is een Nederlandse jazzgitarist en docent. Hij studeerde in 1997 cum laude af aan het Koninklijk Conservatorium te Den Haag waar hij les had van Peter Nieuwerf en Eef Albers, en een jaar later aan het Hilversums Conservatorium.

Hij heeft met veel grote namen gespeeld zoals Benny Bailey, Teddy Edwards, John Hicks, Tal Farlow, Joe Cohn, Deborah Brown, Scott Hamilton, Vincent Herring, Philip Harper, Piet Noordijk, Harry Verbeke, Cees Slinger, Rob van Kreeveld en Jarmo Hoogendijk.

Het balletje ging echter rollen toen hij in 2002 een cd met the Hague Allstars opnam met o.a. Peter Beets en Simon Rigter. Sindsdien is hij veel op tournee en speelt over de hele wereld o.a. met het trio ‘the Ghost, the King and I’ van pianist Rob van Bavel, waar hij vier albums mee opnam. The Ghost, the King and I: You Dig

Het vijfde album in samenwerking met de strijkers van het Metropole Orkest is in de maak. The Ghost, the King and I met Metropole Strings

Rob van Bavel – Piano

Rob van Bavel (1965) haalde zijn diploma in 1987 aan het Conservatorium in Rotterdam, Cum Laude. Hij heeft verscheidene prijzen in de wacht gesleept, o.a. de tweede prijs in de eerste Thelonious Monk Jazzpiano Competition (Washington D.C.), diverse prijzen in Duitsland en België, de Wessel Ilcken Award (Holland) en een Edison voor zijn CD met het Rob van Bavel trio. In 1984 besluiten  Rob van Bavel, Marc van Rooij en Hans van Oosterhout, nog voor hun studie in Rotterdam, een jazztrio te gaan vormen. Na een zomervakantie intensief repeteren en zoveel mogelijk tryout-concerten in o.a. Het Hijgend Hert in Breda is het Rob van Bavel trio een feit en is de basis gelegd voor een eigen sound, meteen al gekenmerkt door de eigen stukken van Rob en het hechte, energieke en dynamische samenspel. In de jaren daarna volgden de ontwikkelingen zich snel op. Rob, Marc en Hans gaan alle drie studeren in Rotterdam. Het trio valt dus vaak in de prijzen tijdens de vele concoursen waaraan wordt deelgenomen.

Rob trad op in vele Europese landen alsmede in Canada, Verenigde Staten van Amerika, Japan, Vietnam, Indonesië, Zuid Korea en Siberië. Hij speelde er met Woody Shaw, Randy Brecker, Johnny Griffin, Gary Willis en verder deed hij verschillende masterclasses in Zuid Korea, Liechtenstein, Spanje en Holland.

Rob is leider van het trio “The Ghost, the King & I” en heeft inmiddels hiermee 5 albums uitgebracht, waaronder in 2015 de laatste met strings van het Metropole orkest.

Tegenwoordig is hij naast al zijn optredens leraar op de conservatoria van Rotterdam en Amsterdam.

Dmitry Baevsky – Alt Saxofoon

“Alto saxophone powerhouse…” HOT HOUSE JAZZ.

“Baevsky stamps his identity on virtually everything. Refined taste and prodigious talent.” JAZZTIME

The only child of a writer and a translater, Dmitry was born in St Petersburg, Russia. Baevsky started piano lessons at the age of six and discovered his passion and seriousness for music as a teenager when he picked up an alto saxophone. Although he was not surrounded by professional musicians, his family was closely connected to music. His great grand-father, Moisei Beregovsky, was one of the most famous and respected Jewish ethnomusicologists who spent his life gathering melodies and words of Yiddish folk songs, as well as Eastern European Jewish dance melodies (klezmer music).

In 1991, he entered the Mussorgsky College of Music in St-Petersburg where he studied with the brilliant Russian jazz saxophonist Gennady Goldstein for four years. Throughout the nineties, he appeared in many jazz venues and international festivals throughout Russia.

Upon his arrival in New York at age 19, he was accepted into the Jazz Department at the New School University on a full scholarship. After finishing college, Baevsky remained busy working within the New York jazz community and has performed and/or recorded with musicians such as Benny Green, Peter Washington, Willie Jones III, David Hazeltine, “Killer” Ray Appleton, Peter Bernstein, Cedar Walton, Dennis Irwin, Jeremy Pelt, Steve Williams, Joe Magnarelli, Ryan Kisor…

In 2005, he released his first CD as a leader “Introducing Dmitry Baevsky” (Lineage Records). The album features such masters as Cedar Walton and Jimmy Cobb, along with Ilya Lushtak on guitar and John Webber on bass.

In 2009, Dmitry recorded “Some Other Spring” (Rideau Rouge / Harmonia Mundi) while on tour in Europe with the guitarist Joe Cohn.

In September 2010, the label Sharp Nine Records released “Down With It”, an album featuring trumpet player Jeremy Pelt as well as Jeb Patton (p), David Wong (b) and Jason Brown (dr). The recording stayed more than four months in the Jazzweek charts (a weekly report of the top fifty Jazz recordings played on radio stations across the United States and Canada).

Baevsky’s second release on Sharp Nine Records, called “The Composers”, came out in 2012 and features David Hazeltine on piano, John Webber on bass, Jason Brown on drums and the great guitarist Peter Bernstein on three tracks.

2015 marks his debut on Jazz Family label with “Over and Out”, a trio album recorded with bassist David Wong and drummer Joe Strasser.

In the past years, Baevsky has toured extensively throughout the world and his current band features a crack rhythm section of Jeb Patton (p), David Wong (b) and Joe Strasser (dr).

Francesca Tandoi – Piano/Zang

Pianiste/vocaliste Francesca Tandoi is geboren in Rome en speelt al vanaf haar 12e jaar piano. Oscar Peterson is een grote inspiratiebron voor haar. In 2009 is Francesca gaan studeren aan het Conservatorium in Den Haag. Begin 2014 speelde zij een zeer succesvol concert in Zwitserland en niet veel later werd ook haar eerste cd daar opgenomen voor het Japanse label Atelier Sawano. In december 2014 stond haar eerste Azië-tour al op het programma met optredens in  Maleisie, Singapore en Japan. Tandoi is inmiddels regelmatig te beluisteren in binnen- en buitenland.

Ze is ontdekt door vibrafonist Frits Landesbergen en heeft twee cd’s met hem en contrabassist Frans van Geest opgenomen. “For Elvira” en “Something Blue”.

Zij hebben ook door Europa getoerd als Francisca Tandoi European Trio”.

Frits over Francesca: ‘Francesca heeft een heel natuurlijk gevoel voor swing. Speelt prachtig piano en zingt op een heel vanzelfsprekende manier, een absoluut natuurtalent!’

Behalve met Frits Landesbergen heeft Francesca ook met beroemdheden zoals Monty Alexander gespeeld. Hij zegt over haar: ““Francesca Tandoi is a supremely tastefully swinging pianist – she can play! Her vocals are esquisite, her unique accent add to the charm of the interpretations. I believe she’ll be making beautifull sounds for a long time …”.

 

Juraj Stanik – Piano

 

 

 

 

Juraj Stanik (1969) is een gerespecteerd jazzpianist en een echte musicians-musician. Hij is Cum Laude afgestudeerd aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag, werd finalist bij het Wessel Ilcken  Concours, winnaar van de Pall Mall Export Swing Award en verwierf met het kwintet “Five Up High” de Leverkusen Jazz Award. Naast standards speelt Juraj  veel eigen nummers. Aan de grote reeks van eigen composities worden met regelmaat nieuwe titels toegevoegd. Daarbij bouwt hij voort aan zijn muzikale vorming. Componisten als Chopin, Debussy, Ravel, Bartok en Massiaen klinken dan ook dikwijls door in zijn muzikale concept. Zijn inspiratiebronnen lopen uiteen. Hij heeft duidelijk respect voor de jazztraditie, maar laat zich ook inspireren door eigentijdse pioniers zoals John Scofield, Chris Potter en Joe Lovano.

Ack van Rooyen – Trompet/Flügelhorn

Ack van Rooyen (geboren als Arie van Rooijen in Den Haag, 1 januari 1930) is in ons land waarschijnlijk de trompettist met de langste staat van dienst. Al vroeg pakt hij de bugel op als lid van een Haags muziekkorps waarvan zijn vader bestuurslid is. In de loop van zijn carrière hanteert hij, naast de trompet, het instrument steeds vaker en ten slotte wordt het alleen maar de bugel (ook wel aangeduid met de internationale term fluegelhorn). Als voornaamste inspiratiebron geldt voor hem Clifford Brown. Over een van diens opnamen merkt hij op: “Daar heb je mijn idool te pakken. Zo hoort het. Alles erin. Zijn toon is zo prachtig en rond. De notenkeus, zijn geluid, het is allemaal eerlijk. Er zitten geen foefjes in en geen trucjes. De eerste keer dat ik hem hoorde, was ik meteen ondersteboven. Dat ben ik nog steeds. Een leergang, een voorbeeld voor iedereen. Alles goed. Die frasering en die andere tongtechnieken, nou nou.” Zelf geen leider zijnde, is hij een veelgevraagde solist in vele orkesten, vooral in Duitsland. De Britse trompettist Ian Carr, die vele jaren naast hem stond in het United Jazz + Rock Ensemble, zegt over hem: “One of the most lyrical soloists, he plays with extraordinary fluidity and flexibility, producing immensely long lines and bubbling streams of triplets. He is all quicksilver and wit, and his solos seem as natural as birdsong.” (Rough Guide To Jazz, 2004)

Ack van Rooyen heeft  de Blijvend Applaus Prijs 2017 ontvangen. De Prijs wordt toegekend op voordracht van de jury bestaande uit Mijke Loeven, Bert Vuijsje en Ditmer Weertman.

De jury over Ack van Rooyen: “Hij is sinds tientallen jaren een van de beste Europese jazzmusici met een imposante loopbaan in Frankrijk, Duitsland en Nederland achter zich. In zijn 88ste levensjaar is hij nog muzikaal actief en onverminderd creatief. Toch is Ack van Rooyen, waarschijnlijk door zijn niet aflatende bescheidenheid, nog altijd bekender onder muzikanten dan bij het publiek.”

 

 

Jos Machtel – Contrabas

Jos is een van de meest succesvolle Nederlandse basspelers. Naast de contrabas bespeelt hij ook de tuba en de trombone. Hij toerde over heel Europa, leefde en speelde in Madrid en ook in Kansas City en gaf les aan verschillende conservatoria.

Hij speelt zowel traditionele jazz als meer moderne stijlen. Jos speelde onder andere al met Deborah Brown, Sal Nistico, Lee Konitz, David Schnitter, Bill Barron, Philip Catherine en Woody Shaw.

Hij speelt  in het Brussels Jazz Orchestra en was te beluisteren op jazz festivals als North Sea Jazz, Capetown Jazz Festival, Jazz Festival of Madrid.

Hij werkte mee met HET EINDE VAN DE WERELD, een co-productie van ’t ARSENAAL en del Ferro-Vaganée Group.

Frans van Geest – Contrabas

Frans vormt samen met drummer Martijn Vink de motor van het Jazz Orchestra of the Concertgebouw. Met deze drummer heeft hij gespeeld in het kwartet van Sjoerd Dijkhuizen, de Glenn Miller Bigband, het Metropole Orkest, het Jesse Van Ruller Quartet, het Martijn Van Iterson Quartet, een aantal jaren met pianist Peter Beets en nog een groot aantal andere Bigbands.  Hij speelt het liefst op een oude contrabas. Zijn instrument is 180 jaar oud. Het hout van deze contrabas is uitgedroogd en beïnvloedt de manier waarop hij trilt. Het zit het hem in een Band, volgens Frans, niet in de noten die worden gespeeld  maar in het mengen van de verschillende klanken. ‘Jazzmusici hebben een feel, een taal met elkaar gemeen en je hoeft een drummer niet eerst te kennen om goed met hem te kunnen spelen. Er ontstaat vanzelf een klik.’

Marius Beets – Contrabas

Marius Beets begon als zevenjarige met klassieke piano- en later gitaarlessen en ontwikkelde spelenderwijs liefde voor de jazz en de bas. Studeerde aan Het Koninklijke Conservatorium in Den Haag en studeerde af ‘met onderscheiding’  Hij speelde o.a.  in de band met zijn broers, de ‘Beets Brothers’. Deze band, waarin de drie broers de kern vormen, behoort tot de top van Europese jazz orkesten.Marius is al vele jaren de bassist in het Rein de Graaff trio en maakt eveneens al lange tijd deel uit van de Houdini’s. Ook speelde hij met bekende jazzgroten als Teddy Edwards. James Moody, Johnny Griffin, George Coleman, Bud Shank. De vocalisten Rita Reys, Greetje Kauffeld, Deborah Brown, Trijntje Oosterhuis doen vaak en graag een beroep op hem. Opvallend is ten slotte zijn deelname in klassieke orkesten als het Schönberg ensemble, het Brabants Orkest en het Amsterdam Sinfoniëtta. Sinds 1999 is hij hoofdvak-docent aan Codarts, The Rotterdam Jazz Academy.

Hans Braber – Drums

Hans Braber (1954) ontdekte de jazz op 16-jarige leeftijd toen hij de jazzplaten van zijn oudere broer ging beluisteren. Hij was autodidact totdat hij in 1976 naar het Koninklijk Conservatorium in Den Haag ging om klassiek slagwerk te studeren. Hij was daar al actief in Jazzworkshops en organiseerde twee workshops met drummer Art Taylor. In 1981 kreeg hij een beurs om aan het Berklee Conservatory in Boston te studeren. Na een trip naar New York City besloot hij in 1982 naar de Big Apple te verhuizen. Hij bleef een jaar en speelde in vele jamsessions mee. Hij nam les van Jo Jones Jr.

Terug in Nederland speelde hij twee jaar bij conferencier Seth Gaaikema. In 1985 vertrok hij naar Keulen en bleef daar tot 1998. De eerste jaren speelde hij op diverse cruises en zag veel van de wereld. Een positie als leraar aan de Rheinische Musikschule zorgde voor een basis. Hans was actief in Keulen en ontwikkelde zich als een veelgevraagde drummer. Hij speelde 11 jaar lang in trio bezetting de Keulse “Wartesaal” met musici van de WDR bigband en speelde in jazzclubs en op festivals door heel Duitsland.
De samenwerking met drummer Jeff Hamilton bracht hem in contact met Monty Alexander met wie hij een paar keer op tournee ging. Verder speelde hij met pianist en arrangeur Bill Dobbins, Benny Bailey, Lee Konitz, Lalo Schiffrin en het Munchener Rundfunk Orchester.
Hij verhuisde in 1998 weer naar Den Haag en ging antieke meubels restaureren, dit vak oefent hij momenteel nog steeds als kleine zelfstandige uit.
Hans is de laatste jaren weer actief in de jazz. Hij was op tournee met Don Friedman en Herb Geller, was met Ack van Rooyen voor concerten in New York en hij organiseert gigs met pianist Mike LeDonne (NYC) in Duitsland.
Met de Haagse pianist Bob Wijnen en Berend van den Berg vormt hij een vast trio. Hans doet de programmering voor Friday Night Jazz at Muzee, zijn maandelijks terugkerend muzikaal hoogtepunt.

Deborah Brown – zang

Deborah Brown is een van de vele Amerikaanse jazzartiesten die haar grootste bekendheid en erkenning in het buitenland hebben gevonden in plaats van in de VS.

Haar moeder was een klassieke pianist die lesgaf op de accordeon. Na een korte periode op de viool schakelde Brown over op de accordeon en daarna nam ze piano-lessen van haar oma.

Ze volgde een paar semesters les op een lokale universiteit, maar behaalde haar belangrijkste muzikale training tijdens het live-optreden.

Brown werd professioneel zangeres toen ze 20 was en toerde met verschillende bands door de Verenigde Staten, waaronder optredens in Las Vegas in de big band die de comedian George Carlin begeleidde. Brown heeft het Verre Oosten, Japan en Indonesië gespeeld en zij woonde in 1985-1995 in Europa. Al met al heeft ze in meer dan 50 landen gezongen.

Ze heeft een duo gevormd met pianisten Roger Kellaway (waaronder tien duetconcerten), Cedar Walton en Dorothy Donegan, en zong met groten als tenorsaxofonist Johnny Griffin, Toots Thielemans, en trumpeters Harry “Sweets” Edison en Benny Bailey. Ze heeft ook opgetreden met het Russische Oleg Lundstrem Orkest, de Zweedse Sandviken Big Band en de Kluver Big Band uit Denemarken. Zij toerde ook door Siberië met het kwintet  van de Russische saxofonist Nikolai Panov’s en leidde het kwartet Jazz 4 Jazz met de pianist Horace Parlan.

Van Deborah Brown zijn 16 cd’s uitgegeven voor labels zoals 33 Jazz, Alfa, Timeless, Koch, Intermusic, Jazz ‘N Pulz en een duet Set met gitarist Joe Beck voor Jazz Voix. Haar album met Eric Ineke is noemenswaardig: Deborah Brown With The Eric Ineke JazzXpress: For the Love of Iive.

 Deborah Brown heeft lang in Hilversum gewoond en les gegeven, ze was toen lid van de groep Bart’s Bones, de 4 trombone band van Bart van Lier,  Cees Slinger was de pianist.

 

Philip Harper – trompet

Philip Harper (Baltimore, Maryland, 1965)  groeide op in Atlanta en volgde zijn muziekopleiding daar. Hij werkte met The Jazz Messengers en Charles Mingus‘ big band. Hij werkte onder het label van Verve Records en produceerde vier albums voor hen.

Harper speelde van 1988–1993 in The Harper Brothers met zijn broer Winard. Over hun eerste optreden in Birdland in 1988 werd dit geschreven : “Playing music that could have been recorded in the mid-50’s, without any modern formal or stylistic advances, they imbue the style they’ve chosen with a real joy in creativity. It boils over into the audience.”

Philip toert nog altijd met de Mingus Big Band over de hele wereld, heeft in New York zijn eigen quintet en is regelmatig te bewonderen in de beroemde New Yorkse club Smalls. Naast trompet, zingt hij ook.

Over zijn optreden dit jaar in de Regentenkamer schrijft Monica Scheepers: “Zijn ritme en melodische intonaties zijn verrassend, intens, romantisch en secuur met een sprankelend element. Met zijn donkere warme stem accentueert hij, de gehele muzikale sfeer waardoor men zich waant in de gouden tijden van Jazz.”

Wim Wöllner – Saxofoon

De in Athene geboren saxofonist, componist en arrangeur Wim Wöllner studeerde van 1986 – 1991 aan de jazzafdeling van het Conservatorium in Hilversum  bij  oa Herman Schoonderwalt, Ferdinand Povel en Frans Elsen.

In de bruisende Amsterdamse muziekscene van de jaren ’90 speelde hij in verschillende jazz, blues, soul formaties. Met zijn band “Wim Wöllner’s Inner City” met de Amerikaanse jazz en blues zanger Richard Ross speelde hij op tal van festivals in Nederland, Duitsland en België. Hij speelde veel met Jasper van’t Hof, Robert Jan Vermeulen en Jos Machtel. Met de musical “Heijermans” (Nederlands Volkstoneel, Amsterdam) toerde hij door Nederland.

Hij bleef ook in contact met musici uit de plaats waar hij op was gegroeid, Dortmund. Etno jazz legende “Bescay” en de bassist Django Kroll zijn daar twee van. In de jaren 2000-2005 toerde hij met de “Original London West End Production” van “Rocky Horror Show”. Zij hebben zo’n 1000 concerten door heel Europa gehouden.

Na 2005 verhuisde hij terug naar Dortmund, waar hij als podium muzikant meedoet met tal van projecten, zoals de “Dotown Wonder Bros.,” de Police / Sting coverband “Reggatta de Blanc”, de “Wagner Jazz Trio WannSeWolln” en producties van het theater Dortmund.

In 2013 trad hij op met een solo-programma met eigen composities. Wim Wöllner  werkt ook veel voor en met kinderen. Samen met  de musicoloog Professor Martin Geck produceerde hij de CD-serie “Professor Jeck” die talloze onderscheidingen heeft ontvangen. Ook met de band “Tochi Melo” maakt hij muziek voor kinderen.

Wim Wollner is ook actief als leraar aan de “Popschool Amsterdam” en de Universiteit van Dortmund. Momenteel is hij docent saxofoon, ensembles en jazz harmonie aan het Glen Buschmann Jazz Academy in Dortmund. Als studiomuzikant is Wim Wöllner te horen op verschillende cd-opnamen.

Steve Nelson – Vibrafoon

“He soothes the senses and relaxes the soul” 

Steve Nelson (Pittsburgh, Pennsylvania, 1954) woont en werkt momenteel in New York City, treedt regelmatig op met groten als Kenny Barron en  Bobby Watson en heeft ook veel opgetreden met Mulgrew Miller, David “Fathead” Newman, Johnny Griffin, and Jackie McLean.

Hij heeft meer dan 10 jaar deel uitgemaakt van Dave Holland’s quintet en  big band.

Steve Nelson is opgegroeid in Pittsburgh. Hij was een vroegtijdige schoolverlater en begon onder invloed van een vader van een van zijn vriendjes vibrafoon te spelen. Milt Jackson was hun grote voorbeeld en inspirator.  Steve was toen 15. Vanaf die leeftijd was jazz spelen zijn grote passie.  Hij had geen baan maar speelde de hele dag vibrafoon.  Binnen twee jaar begon Steve op te treden en met succes. Hij werd aangenomen  bij Rutgers University en haalde daar zijn bachelors en masters degree. Uiteindelijk ging hij naast zijn optredens ook lesgeven op Princeton.

Steve treedt over de hele wereld op en  heeft opnames gemaakt als leider van zijn eigen band.

Bron: https://www.allaboutjazz.com/steve-nelson-vibing-steve-nelson-by-russ-musto.php

Te verwachten in het nieuwe seizoen! New York, New York, New York

In het nieuwe seizoen 2017/2018 beginnen we met 4 spetterende “New York Stories” concerten.

Donderdag 7 september: Mike LeDonne, hammond orgel funk soul fusion met Mike LeDonne, hammond orgel, Martien Oster, gitaar,; Wim Wöllner , saxofoon en Hans Braber, drums.

Vrijdag 13 oktober: Steve Nelson, vibrafoon; Rob van Bavel, piano; Joris Teepe, contrabas; Hans Braber, drums.

Vrijdag 10 November: Philip Harper, trompet; Timothy Banchet, piano,  Luciano Poli, contrabas; Hans Braber, drums.

Vrijdag 8 December: Deborah Brown, zang, met Lex Jasper, piano; Marius Beets, contrabas, Hans Braber, drums.

 

 

Joris Teepe – Contrabas

joris teepeTeepe studeerde aan het conservatorium in Amsterdam. In 1992 ging de (linkshandige) bassist naar New York City, waar hij in 1993 zijn eerste plaat opnam als leider, met de Amerikaanse tenorsaxofonist Don Braden als mede-leider, met als sidemen trompettist Tom Harrell, pianist Cyrus Chestnut en Carl Allen op drums. Van vrijwel dezelfde groep kwam in 1996 een tweede album uit. Hierna speelde en nam hij op met verschillende groepen: een trio (the Intercontinental Jazz Trio, met Shingo Okudaira en Tim Armacost) en groepen, waarin vrijwel altijd Don Braden aanwezig was. Ook Randy Brecker en bijvoorbeeld Chris Potter speelden in zijn bands.

In de afgelopen jaren is hij met grotere (big-)bands gaan werken: het Groningen Art Ensemble (met naast Braden onder meer trompettist Brian Lynch en trombonist Conrad Herwig) en de Joris Teepe Big Band. Veel nummers die hij speelt en opneemt zijn eigen composities, maar ook bewerkt hij materiaal van anderen. Zo arrangeerde hij muziek van Duke Ellington, Billy Strayhorn en John Coltrane. De laatste jaren schrijft hij ook werken voor grotere groepen en zelfs symfonie-orkesten.

Teepe is tevens actief als sideman, arrangeur en producer voor andere musici. Hij werkte onder meer samen met Joey Berkley, Ron Jackson, Darrell Grant, Antonio Ciacca, Mathilde Santing, Deborah Brown en Fay Claassen. Teepe is verder actief in jazz-educatie: hij is hoofd van de afdeling jazz van het Prins Claus Conservatorium in Groningen en geeft bijvoorbeeld basles aan de New Jersey Performing Arts Center.

Miguel Rodriguez – Piano

miguel rodriguezPianist Miguel Rodríguez is in 1983 geboren in Madrid en na zijn studie aan het Rotterdams en Amsterdams conservatorium besluit hij in Nederland te blijven. Miguel Rodriguez is een van de interessantste jonge jazztalenten van dit moment. Hij mengt eigentijdse jazz met de muzikale elementen waarmee hij in het multiculturele Madrid is opgegroeid. Jazz meets latin en flamenco, in een persoonlijke en originele variant.

Naast zijn eigen muziek is Miguel Rodríguez onderdeel van het Benjamin Herman kwartet, het Ben van Den Dungen kwartet en het Maarten Hogenhuis kwartet. Hij tourde onder meer door Thailand met Deborah Brown en de Beets Brothers en door Japan met het Genzo Okabe kwartet.

Blijvend Applaus voor Ack van Rooyen

(‘jazz bulletin’ juni 2017)

Bugelspeler Ack van Rooyen, een graag geziene en gehoorde gast bij Friday Night Jazz, krijgt op zijn 87ste de Blijvend Applaus Prijs 2017. Deze onderscheiding wordt sinds 1997 uitgereikt aan podiumkunstenaars op leeftijd in per jaar wisselende genres.

Eerdere laureaten waren onder anderen Ellen Vogel, Herman Krebbers & Theo Olof,  Paul van Vliet, Peter Koelewijn, Jard van Nes en vorig jaar Jenny Arean. Eenmaal eerder was de jazz aan de beurt: Piet Noordijk in 2008. Dit jaar werd opnieuw een ‘jazzjury’ samengesteld, die bestond uit Mijke Loeven, Bert Vuijsje en Ditmer Weertman. In het juryrapport zeggen zij onder meer: “Hij is sinds tientallen jaren een van de beste Europese jazzmusici. Hij heeft een imposante loopbaan in Frankrijk, Duitsland en Nederland. Hij is nog steeds actief en onverminderd creatief. Toch is Ack door zijn niet aflatende bescheidenheid nog altijd bekender bij zijn collegae dan bij het publiek. Reden temeer hem te eren met deze prijs, die bestaat uit vijfduizend euro en een bronzen sculptuur.

 

Toon Roos – Saxofoon

Saxofonist Toon Roos wordt in binnen- en buitenland geprezen om zijn lyrische spel en zijn sterke persoonlijkheid als bandleider en componist. Hij werkte samen met beroemdheden als Joe Zawinul en Steely Dan, en in het Bimhuis trad hij op met Peter Erskine, de legendarische drummer van Weather Report. Toon viert zijn 50ste levensjaar met een feestelijk akoestisch/elektrisch dubbelprogramma, gespeeld door zijn kwartet en de Toon Roos Group. Het concert opent met een akoestische set vol standards en classics, gevolgd door een set met vooral eigen composities waarin Toon zijn liefde voor funk laat spreken.

De muziek van Toon Roos is dan weer krachtig en dynamisch, dan weer romantisch en verstild. Al meer dan 30 jaar hebben Toon en toetsenist Karel Boehlee een sterke chemie met veel interactie en avontuur, door recensent Ken Vos omschreven als ‘een haast telepathisch contact’. Drummer Joost van Schaik is hun vaste partner en de stuwende kracht achter zowel de akoestische als de elektrische band. Hij is met Toon, Karel en bassist Hein van de Geyn te beluisteren op Toon’s cd Love Revisited. Net als Joost is bassist Theo de Jong een nieuwe aanwinst in de Toon Roos Group, en brengt de groep met zijn groove, lyriek en virtuositeit naar nieuwe hoogtes.

De internationale pers was unaniem enthousiast over Toon’s meest recente album Angel Dance. De vermaarde Amerikaanse criticus Scott Yanow schreef: ‘Roos is excellent throughout… all ten compositions come from the band and many are worthy of becoming standards in the future.’ Angela Ballhorn van Jazzthethik: ‘The quartet plays music of great beauty, the title Angel Dance covers the music really well.’ Peter Erskine: ‘One of the few saxophone players in the world with a sound of their own’.

(bron: Bimhuis)

Zie ook: www.toonroos.com

 

 

Jochem Le Cointre – Piano

Jochem le Cointre (1994), pianist/componist/toneelschrijver, heeft een bijzonder talent voor het bewandelen van verschillende artistieke paden.
Als jong jazz pianist behaalde Jochem prijzen aan de Parnas muziekschool in Leeuwarden en trad hij op door heel Nederland met zijn jazztrio. Met het behalen van de eerste prijs, en laureatenprijs, op het Prinses Christina Concours 2008, begon voor Jochem een muziekcarriere met lessen aan het conservatorium in Groningen met Marc van Roon, Zwolle met Tilmar Junius en Frank van de Laar, concerten in Zwitserland, en summerschools in Rotterdam (2009/2010). Hij stond als gast solist bij HotHouse RedBad op de planken met het Jazz Orchestra of the Concergebouw o.l.v. Henk Meutgeert. In de Summer Jazz Workshop in Italie 2011 werd le Cointre uitgekozen om met een beurs te studeren in New York City aan The New School for Performing Arts.